บทที่ 20
Black swan company
ฉันมุ่งหน้ากลับบริษัทเพื่อรอเวลากลับ แม้จะใช้ชีวิตแบบเดิมพูดคุยกับพี่สาวเป็นเรื่องปกติแถมยังชวนนาเดียมาคาเฟ่ใกล้ๆ บริษัททำทุกอย่างให้เหมือนเดิม ทว่าเราสองคนไม่ได้กลับพร้อมกันคาร์เตอร์ก็เอ่ยปากบอกจะมารับ แต่ฉันไม่ยอมให้นาเดียกลับไปคนเดียวดีกว่า ยังไม่พร้อมกลับไปพูดคุยกับเขาและแม่อย่างเคยเลยจริงๆ ระหว่างทางมือบอบบางยกแก้วน้ำหวานขึ้นดื่มเติมพลังให้ชีวิต สองขาหยุดนิ่งคนตัวเล็กหันหน้าไปมองพี่สาว เรือนผมสีไวน์แดงถูกรวบตึงขึ้นดวงหน้าหวานแต่งจัดเต็มริมฝีปากรูปกระจับเคลือบด้วยลิปสติกแดงก่ำไม่วายดันเปื้อนหลอดสีขาวยามเธอดูดน้ำในแก้วขึ้นมา
“วันนี้ก็กลับดีๆ นะคะหนูคงไม่ได้กลับด้วย”
“เมื่อไหร่เนียจะกลับไปอยู่ด้วยกัน”
“ก็จนกว่าจะไม่ได้เจอแม่”
“แน่ใจแล้วเหรอ กับการตัดสินใจแบบนี้”
“เนียคิดว่าเนียแน่ใจแล้ว”
สาวเจ้าระเบียบในชุดเดรสสีดำสวมรองเท้าส้นสูงเอ่ยถามความมั่นใจของน
