บทที่ 26
ต่อจากตอนที่แล้ว
กลุ่มผมสีดำสนิทขับดวงหน้าหล่อเหลาเอาการ เขานั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม สตรีคนนั้นสวมชุดเดรสสีชมพู ใบหน้ายิ้มแย้มจนตาหยีเธอเปล่งเสียงใสทักทายคนรู้จักที่ไม่ได้เจอหน้ากันนานหลายปี หน้าอกด้านซ้ายเจ็บแปล๊บขึ้นมาเมื่อสบตากับเธอ รอผู้หญิงคนนี้มาตั้งนานในวันที่รู้สึกดีด้วยมากๆ เธอกลับเลือกที่จะคบหาดูใจกับเพื่อนอีกคน ทว่าทำไมวันนี้ถึงบังเอิญเจอที่โรงพยาบาลกันนะ
“ไม่เจอกันนานเลยนะ พระรามสบายดีหรือเปล่า”
“สบายดี ไม่เจอกันนานแอนเป็นยังไงบ้าง”
“ก็เรื่อยๆ นะไม่คิดว่าเราจะได้เจอกันอีก”
“แล้วนี่ใครป่วยเหรอถึงมาโรงพยาบาล”
“แม่น่ะ น่าแปลกเนอะตั้งแต่เรียนจนทำงาน แม่เราก็ยังเข้าออกโรงบาลเหมือนบ้านหลังที่สอง”
พอกลับมาเจอกันอีกครั้งทั้งสองถามไถ่ความเป็นอยู่ แอนนาเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยแถมยังเป็นรักแรกของเขาอีกต่างหาก ฝ่ามือหนากุมเข้าหากันแน่นพ่นลมหายใจร้อนออกมาเฮือกใหญ่หน้า
