ขุนราม [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 75
"แม่ครับให้พ่อกลับบ้านกับเราด้วยได้ไหมครับ"
"ลูกพูดอะไร" รินรดาจ้องหน้าเขาตาเขม็งนี่เขาสอนให้ลูกของเธอเรียกเขาว่าพ่องั้นเหรอ
"นะครับแม่ พ่อบอกว่าไม่มีบ้านอยู่เลยต้องมาอยู่ที่สูงๆ แบบนี้" ที่สูงๆ หมายถึงคอนโดเพราะขุนเขากลัวความสูง
"เขาพูดแบบนั้นเหรอลูก"
"ใช่ครับ" ตอนที่มากับพ่อขุนเขาถามว่าพ่อไม่กลัวความสูงเหรอทำไมถึงอยู่สูงจังเลย พ่อเลยบอกว่าเขาไม่มีบ้านเลยต้องมาอาศัยอยู่ที่สูงๆ แบบนี้
"บ้านเราเล็กเกินไป ไม่มีที่สำหรับให้เขาอยู่หรอกลูก"
"ผมอยู่ได้"
ดวงตาเธอที่มองเขาตอนนี้ถ้ากินได้คงกินเขาเข้าไปแล้ว ..แต่พอจะพาลูกออกมาก็เห็นสีหน้าเศร้าๆ ของลูก
รินรดาพยายามทำใจแข็งเข้าไว้ เธอเลี้ยงลูกมาคนเดียวจนโตได้ขนาดนี้ อยู่ดีๆ เขาก็จะมาชุบมือเปิบงั้นเหรอ ..เธอจูงมือของลูกชายแล้วพาออกมาจากห้อง
"แม่ครับ" เด็กน้อยรั้งมือของแม่ไว้แล้วหันมองไปดูหน้าพ่อ เพราะแกอยากให้พ
