ขุนราม [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 76
"ถ้าเป็นฉันล่ะพอจะไว้ใจได้ไหม"
"อะไรนะคะ?"
"ระหว่างที่กำลังหาคนอยู่เดี๋ยวฉันจะช่วยงานแล้วกัน"
"เสี่ยเนี่ยนะคะจะช่วยนับเงิน??"
"ทำไม หรือไม่ไว้ใจฉัน"
"ไม่ใช่ค่ะเสี่ยมีเวลาเหรอคะ"
"ก็พอมี"
"เอ่อ.." อลิสหันไปมองหน้ารินรดาเพื่อขอความคิดเห็น แต่อีกฝ่ายไม่มองดูใครเลย "ก็ได้ค่ะ" จะให้ว่ายังไงล่ะ ระดับเสี่ยเจ้าของบริษัทจะมานับเงินทิปใครจะไม่ไว้ใจ
"ต้องทำงานยังไงบ้าง"
"เดี๋ยวอลิสจะแนะนำนะคะ"
"เธอเป็นหัวหน้าไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่ให้อีกคนสอนงานแทนล่ะ"
"เอ่อ.." ถึงแม้ว่ารินรดาจะเป็นรองหัวหน้า แต่ก็เป็นเด็กของเสี่ยนเรศ อลิสไม่ค่อยกล้าใช้งานอยู่แล้ว
"อลิสไปทำเองเถอะฉันไม่ว่างหรอก" รินรดาลุกขึ้นจากเก้าอี้กำลังจะออกไปทำงานด้านนอก แต่ถูกขวางไว้โดยคนที่อาสาจะช่วยงาน
"สอนงานหน่อยสิ"
"แค่นับเงินต้องให้สอนด้วยเหรอ"
"........" มันชักจะยังไงแล้ว "อลิสขอตัวออกไปข้างนอกก
