บทที่ 30

1360 คำ

"แล้วเมื่อไรไอ้บ้านั่นมันจะลงจากรถวะเนี่ย" รถของเธอฟิล์มไม่ค่อยมืดมาก เลยกลัวว่ารถคันที่จอดข้างๆ จะมองมา ทรงอัปสรที่ ก้มศีรษะหลบอยู่ค่อยๆ ชะโงกมองไปดูว่าเขาทำอะไรอยู่ในรถทำไมถึงยังไม่ลงสักที "คุยโทรศัพท์?" รถของนเรศวรฟิล์มก็ไม่มืดมาก ถ้ามองไปก็พอเห็นเงาอยู่ว่าคนด้านในทำอะไร "ไอ้บ้าเอ้ยจะมาคุยโทรศัพท์อะไรตรงนี้" ถ้าเธอเคลื่อนรถออกตอนนี้มันต้องสังเกตเห็นแน่เลย จะเปิดประตูลงฝั่งคนขับก็ไม่ได้เพราะรถของเขาจอดอยู่ข้างๆ นี่เอง ทรงอักษรเลยดับเครื่องยนต์ก่อนจะขยับมาอีกฝั่งหนึ่งของรถ แล้วก็ค่อยๆ เปิดก่อนจะก้าวเท้าลงไปในท่าระมัดระวัง >>{"อืม เอาตามนั้นเลยแล้วกัน"} เสียงคนที่คุยโทรศัพท์อยู่ดังเล็ดลอดมาตอนที่เธอลงจากรถได้แล้ว ทีแรกคิดว่าเขาจะคุยนานกว่านี้ "แล้วจะลงมาทำไมตอนนี้วะ" หญิงสาวโน้มตัวให้ต่ำลงจากรถ แล้วค่อยๆ ชะโงกมองดูว่าเขาไปหรือยัง แต่อีกฝ่ายยังคงยืนคุยโทรศัพท์อยู่หน้ารถ ..เวรกร

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม