บทที่ 29

1297 คำ

"ที่เรียกมาวันนี้พ่ออยากจะถามว่าจะนัดผู้ใหญ่คุยกันตอนไหน" "เมื่อกี้พ่อว่าอะไรนะคะ" เธอเพิ่งนั่งลงยังไม่ทันได้ตั้งใจฟังคิดว่าตัวเองฟังผิด "พวกเราคบกันมานานเท่าไรแล้ว" ก่อนที่จะทวนคำพูดคนเป็นพ่อถามก่อนว่าลูกสาวคบกับแฟนคนนี้มานานหรือยัง "ไม่ได้คบค่ะ" "อะไรนะ เอากันแบบไม่มีสถานะเหรอเนี่ย?" พอคำพูดประโยคนี้ออกจากปากของแม่เลี้ยง คนที่นั่งร่วมอยู่ในห้องรับแขกหันมามองนางแทบจะพร้อมกัน "ฉันพูดผิดตรงไหนล่ะคะ ถ้าเป็นแบบที่ออมสินพูดก็แสดงว่าทั้งสองคงมีความสัมพันธ์เกินเลยกันไปแล้วล่ะค่ะ" "ถ้านั่งอยู่เงียบๆ ไม่เป็น ก็กรุณาใสหัวไปจากตรงนี้ด้วย" "คุณดูคำพูดคำจาของลูกสาวคุณสิคะ!" "เงียบทั้งสองคนนั่นแหละ ออมสินพาแม่ขึ้นบ้านไป" "ค่ะ" ออมสินลุกขึ้นแล้วคว้าเอาแขนแม่ให้ออกมา เพราะออมสินก็ไม่ชอบคำที่พี่สาวว่าให้แม่เหมือนกัน คงเป็นแบบนี้สินะเธอถึงไปค้างที่คอนโดพี่ชายไม่กลับมาบ้านเลย ..นเรศวรทำได้แค่นั่งมอ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม