"ทำไมคุณไม่ใส่เสื้อผ้า" มองไปก็เห็นเขานุ่งแค่ผ้าเช็ดตัวออกมาจากห้องน้ำ
"ไม่มี"
"คุณก็ใส่ชุดเดิมไปสิ"
"ใส่มาทั้งวันจะไปใส่ได้ยังไง"
"ถ้างั้นคุณก็กลับบ้านไป"
"บอกพ่อตาแล้วว่าจะค้างที่นี่" นเรศวรพูดพลางเดินไปนั่งลงบนเตียงข้างๆ เธอ
"ฉันบอกให้คุณนอนพื้นไม่ใช่เหรอ" หญิงสาวรีบขยับไปจนชนกับหัวเตียง
"บ้าเหรอใครจะไปนอนพื้นแข็งจะตาย"
"เดี๋ยวฉันให้ผ้าห่มไปปูพื้น" มือเรียวเอื้อมไปหยิบผ้าห่มผืนเดียวที่มีอยู่โยนลงไปกับหมอนอีกใบ
"ใช้ผ้าห่มปูมันก็ยังแข็งอยู่ดี"
"ถอยไปนะ!" ทรงอัปสรใช้มือดันร่างของเขาให้ลุกออกจากเตียง "ถึงยังไงฉันก็ไม่ให้คุณนอนบนเตียงด้วย!"
แรงของเธอแค่นี้ไม่สามารถทำให้เขาขยับออกจากเตียงได้อยู่แล้ว แต่ชายหนุ่มแกล้งทำเป็นเสียหลักหันกลับไปตะครุบคนที่ใช้มือผลักเขาอยู่
"กรี๊ด อืมม" ตอนที่เธอกำลังจะส่งเสียงร้องก็ถูกมือหนาปิดปากไว้ก่อน
"จุ๊ๆ คุณจะร้องทำไมเดี๋ยวเขาก็แตกตื่นกันทั้งบ้านห
