"เอามือออกไปนะ" หลังจากที่ทุกอย่างผ่านไปเขายังคงนอนกอดเธอไว้แน่น
"ถ้าไม่อยากถูกทำประตูอีกก็นอนอยู่นิ่งๆ"
"ฉันอึดอัด ใครจะไปนอนหลับได้ล่ะ" จำได้ว่าเคยถูกนอนกอดแบบนี้ครั้งสุดท้ายตั้งแต่สมัยเรียนประถมมั้ง และอ้อมกอดนั้นมันก็อบอุ่นมากเพราะมันคืออ้อมกอดของแม่
"อีกสักประตูไหม"
"ไม่!"
"ครั้งเดียวก็จอดแล้วเหรอนึกว่าจะเก่ง" ชายหนุ่มพูดพลางขยับตัวออก
ทุกครั้งถ้าถูกเขาท้าทายแบบนี้เธอคงหันไปต่อว่าเสียๆ หายๆ แล้ว แต่ครั้งนี้เธอปล่อยไปก่อน เพราะร่างกายที่บอบช้ำจาก การถูกมันทำประตูมา
เช้าวันต่อมา.. ทรงอัปสรตื่นขึ้นมาก็ไม่พบคนที่นอนอยู่ข้างๆ แล้ว เธอคิดว่าเขาคงให้ลูกน้องมารับออกไป หลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและแต่งเนื้อแต่งตัวเสร็จเธอก็ลงมาข้างล่าง
"?" ก้าวลงมายังไม่ถึงบันไดขั้นสุดท้ายก็ได้ยินเสียงหัวเราะของคนในบ้าน พอมองไปก็เห็นว่าเป็นเสียงน้องสาวที่กำลังหัวเราะเริงร่ากับพี่เขยอยู่
ทรงอัปสรเดิน
