บทที่ 43

1402 คำ

"คุณหนูเป็นอะไรคะ" ข้าวปุ้นเห็นทรงอัปสรกุมท้องเดินเข้ามา "เปล่าหรอกสงสัยว่าหิวข้าว" ที่จริงไม่ได้หิวหรอกแต่จุก "เดี๋ยวโรคกระเพาะก็ถามหาหรอกค่ะ ข้าวปุ้นไปหาอะไรมาให้ทานก่อนนะคะ" "ขอบใจจ้ะ" หลังจากที่ข้าวปุ้นออกไปแล้วทรงอัปสรถึงได้ค่อยๆ วางสะโพกลงกับเก้าอี้ "อือ" เจ็บขนาดนี้จะทำงานไหวไหมเนี่ย พรุ่งนี้ถ้ายังถูกเขาทำอะไรแบบนี้อีก​ แล้วเธอจะโชว์ชุดว่ายน้ำยังไง เวลาผ่านไปอีกชั่วโมงกว่า เธอคิดว่าคงนั่งทำงานต่อไม่ไหวแล้ว เลยบอกข้าวปุ้นว่าจะกลับก่อน "คุณหนูไม่สบายหรือเปล่าคะ" "ก็นิดหน่อยข้าวปุ้นดูงานแทนฉันหน่อยนะ" "ได้ค่ะ ถ้าพรุ่งนี้คุณหนูทำงานไม่ไหวก็ไม่ต้องมานะคะ" "นอนพักสักหน่อยคงดีขึ้น" หลังจากที่ทรงอัปสรออกไปได้พักใหญ่ นเรศวรก็เดินมาดูเธอที่ห้องทำงาน "คุณอัปสรกลับไปแล้วค่ะ เห็นว่าเธอไม่สบาย" "ไม่สบายเป็นอะไร" "สงสัยปวดท้องค่ะ" "ปวดท้อง?" แค่เจอเข้าไปสองนัดก็ไม่ไหวแล้วเหรอ ทำงานอี

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม