เอื้อมดาวดึงประตูปิดอย่างเบามือ หล่อนกลัวว่าบุรุษที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงจะตื่นขึ้นมา หญิงสาวมองเขาด้วยสายตารักใคร่ หล่อนเห็นเขามีผ้าพันแผลอยู่รอบศีรษะ และรอยเลือดแห้งกังก็ยังคงติดอยู่ เขาคงเจ็บไม่น้อยเลยทีเดียว เอื้อมดาวน้ำตาไหลออกมา
หล่อนนั่งลงบนขอบเตียงเบา ๆ ก่อนจะยื่นมือไปลูบไล้ใบหน้าหล่อเหลาของเขาอย่างห้ามใจไม่ได้
“เหนือคะ ทำไมคุณถึงโชคร้ายอย่างนี้ คงเจ็บมากใช่ไหม คืนนี้ฉันจะดูแลคุณเอง เพราะพอพรุ่งนี้ เราคงไม่ได้พบกันอีก และคงไม่ได้พบกันไปชั่วชีวิต” หญิงสาวกำลังจะชักมือกลับ แต่มือหนาอบอุ่นของเหนือตะวันดึงเอาไว้ เอื้อมดาวตกใจ เขาตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาคงไม่ได้ยินคำคร่ำครวญของหล่อนหรอกนะ
“ผมไม่คิดว่าจะเจอคุณในห้องนอนของผม” คำแรกที่เขาพูดขึ้นทำเอาเอื้อมดาวแก้มแดง แต่ก็แอบโล่งใจที่เขาไม่ได้ยินที่หล่อนพูดกับเขา
“เอ่อ...คือ...ฉันมาดูแลคุณแทนเพื่อนค่ะ เขาไม่ว่าง และคุณก็บาดเจ็บ” เอื้อมดาวแ
