รถคันหรูของภูรีเลี้ยวเข้ามาจอดที่ลานบ้านหลังใหญ่ของตัวเอง ชายหนุ่มเปิดประตูรถลงไป ก่อนจะรีบวิ่งอ้อมมาเปิดประตูให้กับหญิงสาวนางหนึ่งที่นั่งมากับเขาด้วย
“ลงมาซิ ไปหาคุณแม่กัน” เสียงนุ่มอ่อนโยน ทำให้สตรีที่นั่งอยู่ในรถเงยหน้ามองเขาน้ำตาคลอตลอดเวลาที่รู้จักกับภูรีมา ไม่เคยมีวันไหนที่เขาจะไม่ดีกับหล่อนเลยสักวัน ตั้งแต่วันแรกที่พบกัน จนจวบถึงวันนี้ วันที่เขาและหล่อนจะได้เคียงคู่กันตลอดไป
ลำธารก้าวลงจากรถ วางมือบางนุ่มบนฝ่ามือใหญ่อบอุ่นของภูรีที่ยื่นมารับตรงหน้า หญิงสาวกอดแขนชายหนุ่มไว้แน่น แนบศีรษะลงกับอ้อมอกกว้างแข็งแรงอย่างรักใคร่ เรื่องราวของหล่อนกับภูรีนั้นคลี่คลายลงแล้ว แต่กว่าทุกอย่างจะคลี่คลายก็ทำเอาเจ็บไปตาม ๆ กัน
หล่อนจำได้ว่าในงานศพของมารดาของหล่อนนั้น ตำรวจมาเชิญตัวหล่อนไปโรงพัก ตอนนั้นหล่อนตกใจมาก ทำอะไรไม่ถูก จำต้องตามตำรวจไปโรงพัก ทั้ง ๆ ที่หล่อนมั่นใจตัวเองว่าหล่อนไม่ได้ทำอะไรผ
