“วันนี้กลับกับพี่”
เตมินทร์ละออกมาจากปากอิ่มที่บวมเจ่อหลังจากที่จูบลงโทษไปครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างเอาแต่ใจ เพียงเพราะเจ้าขาพูดไม่ถูกใจแบบนั้นออกมา เจ้าขาหลบสายตาวาววับที่จ้องเธอด้วยความประหม่าตอนนี้เธอไม่กล้าขัดใจอะไรเตมินทร์อีกแล้ว เพราะทุกครั้งก็โดนลงโทษจากปากหยักนั่นจนแทบหายใจไม่ทัน
“ทำไมคะ”
“เธอจะออกไปทำงานต่อแล้วกลับกับพี่ตอนเย็น หรือจะดื้อแล้วไม่ต้องออกไปอีกเลยดีเจ้าขาพี่ให้เธอเลือก”
“จะ เจ้าขารอกลับพร้อมพี่เตก็ได้ค่ะ”
เจ้าขารีบละล่ำละลักตอบทันทีเมื่อเห็นสายตากับรอยยิ้มร้ายกาจนั่น คำขู่ที่ไม่บอกก็รู้ว่าเตมินทร์เอาจริงแน่ทำเจ้าขาร้อนรนอยากรีบออกไปนัก และเหมือนเตมินทร์จะรู้ว่าเด็กตรงหน้าเริ่มใกล้จะร้องไห้แล้วจริงๆถึงเลิกแกล้งและปล่อยให้ออกไปทำงาน ยังมีเวลาอีกเยอะที่จะเล่นกับเจ้าขา
“หึ เด็กดี”
—-------------------------------------------
“พี่เตจะพาเจ้าขาไปไหนคะ”
เจ้าขาที่นั่งสงบ
