แอบร่านในบ้านเจ้านาย 5 : คนสวนเอวดุ (2)

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! เสียงกระแทกของเนื้อดังต่อเนื่องพร้อมเสียงน้ำที่ไหลย้อยลงมาตามขา ทั้งคู่เหมือนลืมโลกไปแล้ว เหลือแค่ไฟราคะที่กำลังลุกโชน มือของลุงศักดิ์เอื้อมไปกอบกุมหน้าอกของปรางที่แกว่งตามแรงกระแทก เขาบีบแน่นขณะขยับเร็วขึ้นเรื่อยๆ "เสียงน้ำยังไม่ดังเท่าเสียงครางเธอเลยรู้ไหม...ครางแบบนี้ เดี๋ยวคนทั้งบ้านก็รู้หมด" "งั้นก็…อื้อ…อย่าหยุดสิคะ…ทำให้หนูครางจนพูดอะไรไม่ออกไปเลย" คำพูดยั่วๆ ของเธอยิ่งทำให้เขาแทบคลั่ง เขาเปลี่ยนมุมสะโพก แล้วกระแทกหนักขึ้นจนเสียงเนื้อกระทบกันดังถี่ขึ้น ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! "โอ๊ย...ลุง…หนูไม่ไหวแล้ว…จะเสร็จแล้ว!!" "ลุงก็เหมือนกัน…แน่นแบบนี้…อึ่ก…อ้าา" จังหวะสุดท้ายเขากดสะโพกแน่น ลึก และนิ่งอยู่อย่างนั้น ร่างของทั้งสองคนเกร็งกระตุกพร้อมกัน ใต้ฝักบัวที่กลายเป็นสถานที่แห่งความลับเร่าร้อนที่ไม่มีใครล่วงรู้ ลุงศักดิ์ยังไม่ทันปล่อยมือจากสะโพกอ่อนๆ ของปราง ก็ดึงเธอเข้ามาหาอีกครั้ง แรงดึงทำให้เธอเซถลามาปะทะอกหนาเต็มแรง "อื้อ…ลุง…ยังจะต่ออีกเหรอ" "แน่นอนสิ...หนูเองก็ยังไม่เบื่อใช่ไหมล่ะ?" เขาจับเธออุ้มขึ้นด้วยแรงแขนล้วนๆ ราวกับผู้หญิงตัวเบาแค่ห่อผ้า แล้วพาเธอพิงผนังไม้ด้านข้าง ฝักบัวไหลผ่านไหล่ทั้งสองราวกับไม่มีอะไรจะหยุดฉากนี้ได้อีกแล้ว ปรางต้องยกขาทั้งสองข้างขึ้นมาเกี่ยวรัดรอบเอวเขาโดยอัตโนมัติ ขณะที่ฝ่ามือของลุงศักดิ์จับสะโพกเธอแน่นเพื่อยกตัวเธอขึ้น แล้วกระแทกลงในจังหวะรุนแรงจนเสียงเนื้อกระทบกันดังลั่น! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! "อ๊าา!! ลุง!! ลึกไปแล้ววว อื้ออ!!" "ก็ชอบไม่ใช่เหรอ...ดูสิ! ยังดูดลำลุงแน่นอยู่เลย...ยิ่งแน่นลุงยิ่งอยากกระแทกแรงๆ แบบนี้แหละ!" ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! "อ๊ะ...อ๊าา...ลุงหนูเสียว...อูยยย" เสียงครางของปรางดังระงมจนเธอแทบควบคุมไม่ได้ หัวห้อยพิงไหล่เขา ปากเผยอร้องครางราวกับร่างจะหลุดออกจากกัน ร่างกายกระตุกแทบทุกจังหวะที่เขากระแทกเข้าใส่รุนแรงกว่าเดิม "อ๊าาา...ไม่ไหวแล้วลุง!! เดี๋ยวคนได้ยิน...อ๊าาา..." "ให้ได้ยินไปเลย…เขาจะได้รู้ว่าใครกันแน่ที่ทำให้หนูครางขนาดนี้...อ่าาา..." ลุงศักดิ์เอ่ยเสียงกระเส่าก่อนจะกัดไหล่เธอเบาๆ แล้วกระแทกเอวรัวเร็วขึ้นจนเสียงเนื้อกระทบกันถี่ยิบ ทั้งฝักบัว ฝาผนัง และเสียงครางประสานกันกลายเป็นซิมโฟนีของความเสียวสุดขีด ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! "อ๊าาาา...จะเสร็จแล้ว...ละ...ลุงศักดิ์!" "ลุงก็จะไม่ไหวแล้วว...ซี้ดด...แน่นฉิบหาย!" ลุงศักดิ์เอ่ยเสียงกระเส่า เขากระแทกท่อนเอ็นใส่รูเสียวเน้นๆ อีกสามสี่ครั้งอย่างสุดแรงจนร่างของปรางสั่นสะท้านไปทั้งตัว ร่องเสน่หาบีบรัดแน่นยิ่งกว่าเดิม จนในที่สุดทั้งสองก็ปลดปล่อยพร้อมกัน เสียงครางประสานกันกึกก้องใต้สายน้ำไหล "อ๊าาาาาา..." ร่างของปรางเกร็งกระตุกในอ้อมแขนแข็งแรงของเขา ส่วนลุงศักดิ์กอดเธอแน่นราวกับจะสอดลึกเข้าไปถึงจิตวิญญาณ ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนแรงลง จูบหน้าผากเธอเบาๆ ขณะที่เธอหอบหายใจถี่ ตัวสั่นระริก หลังจากปลดปล่อยไปพร้อมกัน ลุงศักดิ์ยังไม่ยอมปล่อยร่างของปราง เขาอุ้มเธอขึ้นแนบอก พาเดินผ่านผนังไม้ชื้นน้ำมาที่ม้านั่งไม้ยาวข้างแปลงผัก ซึ่งตั้งอยู่ใต้ร่มต้นกล้วยลับสายตาคน มีแสงจันทร์สาดส่องลอดผ่านกิ่งไม้สูงใหญ่ในสวนกว้าง กลิ่นหอมของดอกไม้ยามค่ำคืนลอยอบอวลอ่อนๆ ความร้อนชื้นปะทะผิวเนื้อเปลือยเปล่าที่ทั้งเปียกทั้งล้า แต่แววตาของลุงศักดิ์กลับยิ่งกระหายกว่าเดิม "นั่งตรงนี้…อ้า…แบบนั้นแหละ" เขากดร่างปรางลงบนม้านั่งยาวที่เย็นเฉียบในยามสาย เธอหอบหายใจยังไม่ทันตั้งตัว ร่างก็ถูกจับยกขาทั้งสองขึ้นแยกออกแล้วพาดบนต้นขาแกร่งของเขา ก่อนที่ตัวเขาจะนั่งยองๆ ตรงหน้า แล้วดึงสะโพกเธอมารองรับการกระแทกจากมุมใหม่มุมที่ลึกกว่าครั้งไหนๆ พรวด!!! "อ๊าาาา...ลุง!" เธอแทบกรีดร้องออกมาทันที ร่างกระตุกจนม้านั่งสั่นคลอน "แบบนี้แหละ…ท่านี้ลึกสุด…หนูชอบใช่ไหมหนูปราง" "อื้อออ…ชอบ…โอ๊ยย...ละ...ลึกมาก...หนูไม่ไหวแล้ว!" มือของเธอกำขอบม้านั่งแน่นจนข้อนิ้วขาว ขณะที่ลุงศักดิ์กระแทกสะโพกเข้าหาเธอแรงขึ้นทุกจังหวะ ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! เสียงกระแทกดังก้องไปทั่วสวนหลังบ้าน ความลึกจากท่านี้ทำให้ทุกครั้งที่เขากระแทกเข้าไป ปลายความแข็งขืนของเขาชนเข้ากับจุดเสียวลึกในร่างของเธอแบบตรงๆ จนเธอสะท้านสุดตัวทุกที "อ๊าาา...ลุงง...แบบนั้นแหละ! ตรงนั้นเลย... กระแทกแรงๆ อีก!" เสียงครางของเธอดังลั่นสวน ไม่สนแล้วว่าจะมีใครได้ยินหรือเปล่า ร่างเปลือยบนม้านั่งโค้งแอ่นรับแรงตะบันไม่หยุด ลุงศักดิ์เองก็ไม่ยั้ง จับขาเธอพาดไหล่ แล้วโน้มตัวลงมากระแทกหนักยิ่งกว่าเดิม ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! "แน่นฉิบหาย…จะบีบอะไรขนาดนี้วะ!!" เขาครางในลำคอ พลางเร่งสะโพกรัวถี่ รุนแรงจนม้านั่งไม้แทบโยกตามแรงกระแทก "อ๊าาาาาา...จะเสร็จอีกแล้ว...ลุง! อื้อออ!" "พร้อมกันนะ...หนูเสร็จพร้อมลุงอีกครั้ง!" แล้วเขาก็เร่งสุดแรง รัวสะโพกไม่หยุด จนเสียงเนื้อกระทบกันกลบแม้แต่เสียงลมใบไม้ ก่อนที่ทั้งคู่จะกระตุกพร้อมกันอีกครั้งอย่างรุนแรง "อ๊าาาาาาาาาา!!" ปรางร้องลั่น สะโพกกระตุกเป็นจังหวะ ขณะที่ลุงศักดิ์กระแทกท่อนเอ็นเข้าไปลึกสุดปลาย แล้วครางต่ำใกล้ข้างหูอย่างคนหมดแรง ร่างของปรางฟุบลงบนม้านั่ง ปากเผยอ หายใจหอบ หน้าแดงก่ำจนถึงใบหู น้ำรักไหลเยิ้มเปื้อนม้านั่งเก่า แต่เธอไม่สนใจอะไรอีกแล้วนอกจากความอิ่มเอมที่กำลังเอ่อล้นในหัวใจและร่างกาย หลังจากปลดปล่อยอย่างรุนแรงจนม้านั่งไม้แทบจะหลุดออกจากขา ร่างของปรางก็ฟุบลงหอบเหนื่อย หน้าแนบไม้เย็น ผิวขาวระเรื่อมีรอยแดงจางๆ จากแรงมือและแรงสอดใส่ ลุงศักดิ์มองภาพนั้นแล้วหัวเราะต่ำๆ ก่อนจะก้มลงจูบกลางหลังเธอเบาๆ "เหนื่อยเหรอ" เขาถามเสียงพร่า มือยังลูบสะโพกเธอเบาๆ อย่างไม่ละสายตา "อื้อ…ลุง…พอเถอะ…ขาอ่อนไปหมดแล้ว" "ขาอ่อนก็ดี…จะได้ไม่หนีลุงไปไหน" สิ้นคำนั้น เขาก็จับสะโพกเธอยกขึ้นอีกครั้งแบบไม่ให้ตั้งตัว ปรางร้องเสียงหลงเมื่อถูกพลิกให้ คุกเข่าอยู่บนม้านั่ง ท่านี้ทำให้สะโพกเธอแอ่นเด่น กลีบเนื้อที่บวมเป่งแยกออกเต็มตา "ลุงยังไม่อิ่ม…แบบนี้มันเรียกว่าคุ้มแล้วเหรอ หืม?" เขาพูดพลางใช้ปลายนิ้วลากผ่านกลีบเนื้อแฉะลื่น แล้วถูวนวนที่ปากทางเบา ๆ ก่อนจะกดสะโพกเข้าใส่อีกครั้งแบบ เต็มแรง! พรวด!! "อ๊ะ....อ๊าาาาา...ลุง...ไม่ไหวแล้วจริงๆ อื้ออ" "แต่ลุงไหว…วันนี้ลุงจะเอาให้หนูเดินไม่ได้เลย!" เสียงกระแทกเริ่มขึ้นอีกครั้ง แรงกว่าเดิมลึกกว่าเดิม เร่าร้อนกว่าเดิม ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ม้านั่งสั่นคลอนตามจังหวะสะโพก ร่างเปลือยของปรางโยกไปมา หน้าอกที่แกว่งตามแรงกระแทกสะเทือนอย่างน่าเร้า มือเธอเกาะขอบไม้ไว้แน่น ร่างกระตุกทุกครั้งที่ปลายท่อนแข็งของเขาชนลึกสุดทาง "อ๊าาาาา....ตรงนั้นอีกแล้ว...ลุง...หนูเสียวจะตายแล้ว!" "ตายยังไง…เดี๋ยวก็เสร็จ...อีก!" ลุงศักดิ์ขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน เขากระแทกท่อนเอ็นเข้าใส่รูเสียวเร็วขึ้นถี่ขึ้น ท่ามกลางเสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นกลางสวน ทั้งคู่หลุดเข้าสู่โลกของตัณหาอย่างไม่มีใครหยุดได้ เสียงของปรางดังจนไม่เหมือนสาวใช้เรียบร้อยอีกต่อไป แต่กลายเป็นผู้หญิงที่กำลังเสพติดการถูก "ใช้" อย่างสมบูรณ์ "อ๊าาาา...ลุง....หนูเสร็จอีกแล้ว!" "ลุงก็เหมือนกัน...อ่าา...รับน้ำเสียวลุงไปให้หมดเลยนะหนูปราง...ซี้ดด..." ลุงศักดิ์เอยเสียงกระเส่า เขากระแทกแท่งร้อนเข้าใส่รูเสียวสุดแรง ทั้งสองคนปลดปล่อยน้ำแห่งความสุขพร้อมกันอีกครั้ง เสียงกรีดร้องดังก้องทั่วมุมสวน ร่างของปรางกระตุกแรงเหมือนโดนไฟฟ้า น้ำรักไหลเยิ้มลงขามากกว่าทุกครั้ง สะโพกยังสั่นไม่หยุดขณะลุงศักดิ์กดแช่ท่อนเอ็นค้างไว้ในร่องเสียวราวกับไม่อยากถอนออก และเขายังไม่ถอนจริงๆ "ถ้าเดินไม่ได้…จะให้ลุงอุ้มไปล้างอีกทีมั้ย?" เขาก้มลงกระซิบข้างหูเธออีกครั้ง พร้อมยิ้มมุมปาก ลมหายใจของลุงศักดิ์หนักหน่วง ขณะที่มือหยาบกร้านของเขายังกอบกุมเอวเล็กของปรางไว้แน่น หญิงสาวตัวสั่นระริก เสียงลมหายใจของเธอแผ่วเบาในตอนแรก ก่อนจะค่อยๆ กลายเป็นเสียงครางที่ดังก้องในมุมเงียบของสวนหลังบ้าน เสียงนั้นไม่ใช่แค่เสียงแห่งความกระสัน แต่มันเต็มไปด้วยอารมณ์ที่อัดแน่นซึ่งเธอไม่เคยรู้ว่าตัวเองมีอยู่ ปรางเงยหน้าขึ้น หลับตาแน่น แก้มแดงจัด เธอครางชื่อเขาออกมาเหมือนหลุดจากสัญชาตญาณ ไม่ได้ตั้งใจแต่ก็ห้ามตัวเองไม่ได้เลย "ลุง... อื้อ... ลุงศักดิ์..." เสียงนั้นแหบพร่า ปลายเสียงสั่นไหวเหมือนคนใกล้หลุดจากความยับยั้งใจ ท่ามกลางกลิ่นหอมของดินเปียกและกลิ่นหอมของดอกไม้ยามค่ำคืน หัวใจของเธอกำลังเต้นไม่เป็นจังหวะ ร่างกายแทบไม่มีแรงจะยันตัวเองไว้ แต่จิตใจของเธอกลับกระหายมากขึ้นเรื่อยๆ เหมือนลุงศักดิ์ไม่ใช่แค่ผู้ชายที่ปลุกความรู้สึกในร่างกายเธอ แต่เขากำลังปลุก "หญิงสาวคนใหม่" ที่ซ่อนอยู่ในตัวปรางมาโดยตลอด "อ๊ะ...อ๊าาา...ลุง...หนูเสียว" เสียงครางของปรางดังจนลุงศักดิ์ต้องกระซิบข้างหู "เบา ๆ หน่อยหนูปราง เดี๋ยวคนในบ้านได้ยินหมด" แต่เธอกลับตอบเขาด้วยเสียงสั่นๆ ที่เต็มไปด้วยอารมณ์ "ไม่ไหวค่ะลุง...หนูกลั้นไม่ไหว... มัน... มันเสียว... มันแน่นไปหมดเลย" แม้แต่ตัวเองก็ยังตกใจกับความกล้าที่เธอแสดงออกมา ปรางไม่ใช่สาวใช้ที่สุภาพ เรียบร้อยแบบที่ทุกคนต้องการอีกแล้ว เธอคือหญิงสาวที่กำลังค้นพบว่าเสียงครางของตัวเองคือเสียงของอิสระ อิสระจากความอดกลั้น จากกรอบสังคมและจากตัวตนเดิม