แอบร่านในบ้านเจ้านาย 6 : สามคนกลางสวน (1)

1407 คำ
ปรางแทบไม่ได้จับไม้กวาดหรือผ้าเช็ดฝุ่นเลยตลอดเช้านั้น ลุงศักดิ์กับน้าเด่นแย่งกันทำหน้าที่แทนเธอหมด ทั้งรดน้ำต้นไม้ ตัดหญ้า เช็ดกระจกหน้าบ้าน หรือแม้แต่กวาดพื้นในครัว "ไม่ต้องไปทำหรอกหนูปราง เดี๋ยวลุงจัดการเอง" ลุงศักดิ์พูดพร้อมลูบหลังมือเธอเบาๆ แล้วอมยิ้มอย่างมีเลศนัย ขณะที่น้าเด่นก็ไม่ยอมน้อยหน้า รีบถือผ้าไปเช็ดหน้าต่างอย่างขยันขันแข็ง แต่สายตาก็ยังเหลือบมองเรือนร่างของสาวใช้คนใหม่ไม่วางตา ยิ่งตอนที่ปรางเผลอก้มเก็บของหล่น น้าเด่นถึงกับเผลอแลบลิ้นเลียปาก "วันนี้อากาศมันร้อนนะหนูปราง เดี๋ยวเป็นลมนะ...พักเถอะ" น้าเด่นวางมือบนไหล่เธอเบาๆ กดให้เธอนั่งลงตรงม้านั่งไม้ในสวน ก่อนจะยื่นน้ำเย็นให้ ดวงตาส่งประกายบางอย่างที่มากกว่าความหวังดี ปรางยิ้มรับทั้งที่รู้ดีว่าเบื้องหลังความเอาใจใส่เหล่านี้คืออะไร ไม่ใช่แค่ความหวังดีธรรมดา หากแต่เป็นไฟสวาทที่กำลังสุมอยู่ในใจชายสองคนที่รุมล้อมเธออยู่ ยิ่งปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยไม่มีเจ้านายอยู่บ้าน ความล่อแหลมก็ยิ่งคืบคลานเข้ามาทีละนิด ถึงตรงนี้อากาศร้อนเพียงใดก็ยังเทียบไม่ได้กับความร้อนที่ค่อยๆ ลามไปทั่วร่างของปราง ขณะที่เธอนั่งพักอยู่บนม้านั่งไม้ใต้ร่มไม้ใหญ่ สองสายตาของชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ไม่ห่างแทบจะเผาเธอให้มอดไหม้ด้วยแรงปรารถนา ลุงศักดิ์เดินเข้ามานั่งข้างๆ มือหยาบกร้านแตะลงบนต้นขาเธอเบาๆ แล้วลูบขึ้นอย่างไม่เร่งรีบ "เหนื่อยไหมหนูปราง...ตัวหอมทั้งวัน...ลุงใจจะขาดอยู่แล้ว" ยังไม่ทันได้ตอบอะไร น้าเด่นก็ย่อตัวลงเบื้องหน้า เอื้อมมือมาประคองมือเธอไว้แล้วแนบแก้มลงกับหลังมือนั้นเบาๆ "ไม่ต้องทำงานหรอกวันนี้ เดี๋ยวน้ากับลุงดูแลทุกอย่างให้...รวมถึงดูแลหนูด้วย" เสียงนุ่มต่ำของน้าเด่นทำให้ปรางขนลุกวาบ สองมือของเขาค่อยๆ ลูบไล้ต้นขาของเธอซ้ายขวาพร้อมกันอย่างประสานจังหวะกับมือของลุงศักดิ์ที่ขยับสูงขึ้นเรื่อยๆ ใต้ชายกระโปรง "จะดีเหรอคะ...ถ้ามีใครมาเห็นเข้า" เสียงของปรางสั่นพร่าด้วยความตื่นเต้นและความเสียววูบวาบที่กำลังพลุ่งพล่าน "ไม่มีใครหรอกหนูปราง เจ้านายไม่อยู่ ส่วนยายแสงก็กลับต่างจังหวัด สวนนี้มีแค่เราสามคนเท่านั้น" ลุงศักดิ์กระซิบชิดหู แล้วใช้ปลายลิ้นแตะไล้ใบหูเธอเบาๆ เสียงลมหายใจของทั้งสามคนเริ่มถี่กระชั้นขึ้นในความเงียบของสวนหลังบ้าน ลมหอบเบาๆ ทำให้ใบไม้ไหวไกว แต่ไม่มีสิ่งใดไหวแรงไปกว่าร่างของปรางที่กำลังสั่นระริกด้วยความกระสันที่ยากจะอดกลั้น น้าเด่นค่อยๆ ดันขาเธอให้แยกออกช้าๆ ขณะที่ลุงศักดิ์ก็เลื่อนมือขึ้นไปแนบตรงจุดอ่อนไหวกลางลำตัว สัมผัสแนบแน่นจนปรางเผลอหลุดเสียงครางออกมาอย่างห้ามไม่ "อื้อ...ซี้ดด" เสียงครางหลุดจากริมฝีปากของปรางแผ่วเบา แต่ก็เร้าใจพอจะทำให้ชายทั้งสองคนยิ่งรุมเร้าอย่างกระหาย ลุงศักดิ์เบียดกายเข้ามาแนบชิดจากด้านข้าง มือหยาบของเขารูดชายกระโปรงขึ้นจนพ้นสะโพก เผยให้เห็นผิวเนียนที่ยั่วเย้าภายใต้แสงแดดรำไร "อย่าขมิบแบบนั้นสิ...ลุงใจจะขาด" ลุงศักดิ์กระซิบพร่า ก่อนจะกดนิ้วลงตรงจุดอ่อนไหวของเธออย่างแม่นยำ ปรางสะดุ้งเฮือก ขณะเดียวกันน้าเด่นก็ก้มหน้าลงใช้ริมฝีปากไล้จากต้นขาด้านในขึ้นมาจนถึงหน้าท้อง รอยจูบของเขาทิ้งไอร้อนทั่วผิวกาย ลมหายใจร้อนผ่าวของทั้งสองคนรดลงมาบนร่างของเธอจนแทบหายใจไม่ทัน "อืม...น้าเด่น...ลุงศักดิ์...อย่าแกล้งหนูแบบนี้" ปรางกระซิบเสียงสั่น กัดริมฝีปากแน่นขณะร่างสั่นสะท้านอยู่ระหว่างสองชาย "เรายังไม่เริ่มเลยหนูปราง" ลุงศักดิ์หัวเราะพร่า มืออีกข้างดึงซิปกางเกงตัวเองลงช้าๆ ขณะที่น้าเด่นจับเอวเธอให้เลื่อนลงจากม้านั่งมานั่งบนตักของเขาแทน เมื่อสะโพกปรางสัมผัสกับความแข็งขึงของเขาเต็มๆ เธอก็หลุดเสียงครางออกมาอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่ น้าเด่นไม่รอช้าใช้มือจับสะโพกเธอให้ขยับบดเข้าหา ส่วนลุงศักดิ์ก็ไม่ปล่อยเวลาให้เสียเปล่า เขาขยับมายืนด้านหลังกดจูบลงที่ท้ายทอยเธอแล้วใช้มือช่วยถลกชุดเธอขึ้นจนเผยให้เห็นทุกสัดส่วนอย่างชัดเจน ความร้อนรุ่มโหมกระหน่ำยิ่งกว่ากลางแดดเที่ยง ความหื่นกระหายของสองชายรุ่นใหญ่หลอมรวมเข้ากับความร่านลึกๆ ที่ซ่อนอยู่ในตัวปราง เธอไม่มีเรี่ยวแรงจะปฏิเสธอีกต่อไป และในชั่วขณะนั้นเอง ลุงศักดิ์ก็จับเอวเธอไว้แน่นก่อนจะกดสะโพกเข้าไปจากด้านหลังอย่างแม่นยำ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นเบาๆ ท่ามกลางเสียงหอบหายใจและใบไม้ที่ไหวลู่ตามแรงลม "ร่องแน่นจริงๆ หนูปราง...ลุงจะทนไม่ไหวแล้ว...อ่าาา" น้าเด่นที่ยังอยู่ด้านหน้า ก็ใช้มือเชยคางเธอขึ้นแล้วกดริมฝีปากเข้าประกบอย่างเร่าร้อน ลิ้นของเขารุกไล้เข้าไปลึก ขณะที่สะโพกของเธอก็ถูกโหมกระแทกเข้าออกจากด้านหลังอย่างไม่ปรานี ร่างของปรางโดนคั่นกลางระหว่างแรงปรารถนาของชายสองคนที่ไม่คิดจะผ่อนแรงเลยสักนิด ความเสียวซ่านพุ่งสูงจนแทบหลุดลอย เธอไม่เหลืออะไรนอกจากเสียงครางกระเส่ากับแรงกระแทกที่ไม่มีทีท่าจะหยุดลงง่ายๆ "อ๊ะ...อ๊าาา...หนูเสียว..." เสียงครางของปรางดังลั่นสวนหลังบ้าน เสียงนั้นไม่ได้เกิดจากความเจ็บหรือความอายอีกต่อไป แต่เต็มไปด้วยความเสียวซ่านล้นทะลักจนห้ามไม่ได้ "อ๊าาา…ลุง…น้า…หนู…ไม่ไหวแล้ว!" สะโพกของเธอส่ายไปมาตามแรงกระแทก ทั้งจากลุงศักดิ์ที่ยังคงจัดการอยู่จากด้านหลังอย่างดุดัน และจากน้าเด่นที่ตอนนี้ไม่เพียงแค่จูบลึกอีกต่อไป เขาเลื่อนตัวลงมานั่งบนพื้นหญ้า แล้วกอดต้นขาของปรางแน่นไว้ ก่อนจะกดปลายลิ้นแหย่เข้าหาความอ่อนไหวด้านหน้า ไล้เลียปาดลึกแบบไม่ปรานี "ซี๊ดด...น้าขาาา...อย่าดูดแบบนั้น…มัน... มันจะ..." ปรางแทบกรีดร้องเมื่อปลายลิ้นของน้าเด่นแตะติ่งเสียวของเธอนั้นพอดี ขณะที่ลุงศักดิ์ก็กระแทกเอวใส่รูร่านของเธอถี่ขึ้นจนเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องสวน ลุงศักดิ์โน้มตัวลงมากระซิบข้างหูเธอ "ครางออกมาเลยหนูปราง…ลุงชอบเสียงครางหนู...ได้ยินแล้วเ****นจนท่อนเอ็นจะระเบิดอยู่แล้ว" "อ๊าาาาา...." และปรางก็ครางออกมาอย่างไม่มีแรงจะห้าม เสียงครางของเธอดังลั่นแผ่ไปทั่วบริเวณจนแม้แต่ใบไม้ยังดูเหมือนจะสั่นไหวตาม น้าเด่นเงยหน้าขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยแรงปรารถนา "น้าขอเข้าด้วยคนเถอะครับ…เ****นจนจะทนไม่ไหวแล้ว" ยังไม่ทันที่ปรางจะตอบอะไร ลุงศักดิ์ก็ชะลอจังหวะ ขยับตัวออกเล็กน้อยให้เธอลงไปนอนบนพื้นหญ้าแทน แล้วจับให้เธอแยกขาออกอีกครั้ง ขณะที่น้าเด่นก็เข้าประจำการจากด้านหน้า ส่วนลุงศักดิ์ก็ยังกุมเอวเธอไว้แน่นจากด้านหลัง "พร้อมกันเลยเหรอคะ…ปรางจะทนไม่ไหวแล้วนะ" เธอเอ่ยเสียงพร่าก่อนจะหลับตาแน่น รอรับความเสียวจากผู้ชายทั้งสองคน "พวกเราจำทำให้หนูจำไม่ลืม ว่ารสสวาทของสองคนรุ่นใหญ่…มันเสียวขนาดไหน" ลุงศักดิ์เลยเสียงกระเส่า แล้วทั้งสองก็สอดใส่แท่งร้อนแข็งขึงเข้ามาพร้อมกัน ทั้งรูด้านหน้าและรูด้านหลัง ร่างของปรางถูกเติมเต็มทั้งหมดในเวลาเดียวกัน เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังกระหึ่มไปทั่ว ทั้งสองชายผลัดกันรุกเร้า ซอยสลับเข้าจังหวะกันอย่างช่ำชอง ขณะที่ปรางก็ร้องครางรัวแทบไม่มีจังหวะหายใจ เสียงของเธอแหบพร่า สั่นสะท้าน
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม