ภายใต้ร่มเงาของกระท่อมริมโขดหิน ชายชรานามว่า "ลุงไข่" อดีตคนสนิทของเจ้าพ่อพยัคฆ์ใต้ มองหน้าไอรินสลับกับสร้อยดอกบัวด้วยน้ำตาคลอเบ้า เขาเล่าความจริงที่ทำให้ทุกคนถึงกับตะลึง
"แม่พิมพ์ใจของหนู ไม่ใช่ลูกไล่ที่ไหน แต่ท่านคือนางพญาพยัคฆ์ ทายาทเพียงคนเดียวของแก๊งพยัคฆ์ใต้ที่ครองน่านน้ำอันดามัน ตอนนั้นมีกบฏชิงอำนาจ พ่อของรามสูรได้รับคำสั่งให้มาคุ้มครอง แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นการพาหนีหายไปและตอนนี้ สารวัตรสิงห์สมุทร ลูกพี่ลูกน้องสายเลือดชั่วของแม่หนู มันรู้แล้วว่าหนูมาที่นี่" ลุงไข่ลดเสียงต่ำ
ยังไม่ทันขาดคำ กลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดลายพรางพื้นเมืองก็ขับรถกระบะมาจอดพรึ่บหน้าหาด รามสูรกำลังจะชักปืน แต่เมฆารีบคว้าแขนไว้
"บอส! ฉากบู๊น่ะเก็บไว้ตอนจบ ตอนนี้ให้คู่รักนักท่องเที่ยวหลงทางจัดการเองครับ"
เมฆาคว้าวิกผมยาวสีทองมาสวมให้ส้มโอ ส่วนตัวเองใส่หมวกปีกกว้างและถือกล้องถ่ายรูปตัวเบ้อเริ่ม ทั้งคู่เดินนวยนาดออก
