คฤหาสน์หินอ่อนทรงโรมันตั้งตระหง่านอยู่บนหน้าผาสูงชันริมทะเลอันดามัน นี่คือรังลับของ "แก๊งพยัคฆ์ใต้" ที่ลุงไข่บอกว่าเป็นฐานอำนาจที่ถูกช่วงชิงไป รามสูร ในชุดคอมแบทสีดำสนิทนำทีมบอดี้การ์ดบุกจู่โจมเงียบเชียบแต่ดุดัน เขาจัดการสอยสไนเปอร์บนป้อมยามลงอย่างรวดเร็วก่อนจะพังประตูหน้าเข้าไป
"ใครขวาง ตาย!" เสียงรามสูรประกาศก้องราวกับประกาศิตจากนรก
เมื่อบุกเข้าไปถึงห้องโถงใหญ่ แทนที่จะเจอกับกองทัพชายฉกรรจ์ที่พร้อมรบ พวกเขากลับเห็น สารวัตรสิงห์สมุทร นั่งคุกเข่าตัวสั่นเทาอยู่บนพื้นหินอ่อน และที่บนเก้าอี้ไม้แกะสลักลวดลายพยัคฆ์ตัวใหญ่ที่สุด กลับมีหญิงสาวมาดนางพญาที่คุ้นตานั่งไขว่ห้างจิบไวน์แดงอยู่อย่างสบายใจ
"อาหญิง!" รามสูรชะงักปืนในมือ แววตาเต็มไปด้วยความสับสน
"มาช้าไปหน่อยนะรามสูร อาจัดการ ขยะพวกนี้ให้เรียบร้อยแล้ว" รินลดาวางแก้วไวน์ลงช้าๆ ก่อนจะปรายตามองมาที่ไอริน
"อาหญิงมาทำอะไรที่นี่ แล้วทำไมคนพว
