ท้องฟ้ายามค่ำคืนหม่นหมองลงตั้งแต่ก้าวเข้ามาในชีวิตของซันเซบบ์ เฌอลินหัวเราะเบา ๆ อย่างสมเพชตัวเองที่เคยยืนยันว่าจะไม่มีทางติดกับดักนั้น แต่สุดท้ายวันนี้เธอกลับยืนอยู่ในพื้นที่ของเขา
จากวันที่มาดูห้องก็ถูกสั่งให้ย้ายเข้ามาอยู่ทันที ส่วนห้องเก่าเธอขอกับซันเซบบ์ว่าจะเช่าที่นั่นเอาไว้เผื่อเพื่อนจะไปหา
ตอนนี้ผ่านไปเกือบสองอาทิตย์แล้ว ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย มีแต่ความทุกข์ที่เพิ่มพูนขึ้นมาเรื่อย ๆ คำขู่ครั้งก่อนของเขามันฝังลึกให้เธอผวายามนึกถึงอยู่ทุกวัน
เรื่องราวนี้เฌอลินคิดอยู่หลายครั้งว่าจะเล่าให้เพื่อนสนิทฟัง แต่สุดท้ายเธอก็ยังไม่มีความกล้า มันน่าอับอายเกินกว่าจะเล่าให้ใครฟัง เวลากระต่าย
จะไปที่ห้องก็ได้แต่หาข้ออ้างปฏิเสธทุกครั้ง เพราะตั้งแต่ย้ายมาเธอเองก็ยังไม่ได้กลับไปเหยียบที่ห้องเก่าเลย
ซันเซบบ์เอาแต่กักขังเธอไว้ในพื้นที่ของตัวเอง
แชต: เพียร์ซ
เพียร์ซ: คนสวยพรุ่งนี้ว่างไหมคะ ร้านเ
