“เดือนหน้า วันเกิดพี่” เขาเมินเฉยต่อคำที่เพิ่งได้ยินมือสากลูบไล้เชื่องช้าบนเอวคอดออกแรงบีบขยำพอให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย แววตาคู่คมสื่อความหมาย “เฌอรู้ไหม ว่าพี่อยากได้อะไร”
“ไม่รู้ค่ะ” เธอตั้งใจตอบขัดกับความต้องการเหมือนกับที่เขาจงใจทำเป็นไม่ได้ยินคำพูดก่อนหน้านี้ และนั่นทำให้ถูกสายตาคมตวัดขึ้นมาจ้องเขม็งด้วยความไม่สบอารมณ์
“ไม่รู้ ก็ไม่เป็นไร” ใบหน้าคมคายขยับมาใกล้จนลมหายใจร้อนกระทบพวงแก้มเนียน ร่างเล็กผวารีบผละตัวออกห่าง ราวกับกลัวเขาจะฝังคมเขี้ยวลงไปอีกครั้ง แต่สิ่งที่เขาทำคือลากปลายจมูกไปมาแผ่วเบา ก่อนจะเอ่ยเสียงเย็น “… ถึงเวลาพี่จะสอนให้เฌอรู้ทุกอย่างเอง”
“จะทำหรือเปล่าคะ” ร่างเล็กตัดสินใจเปลี่ยนเรื่องไม่อยากให้บทสนทนามันยืดเยื้อไปมากกว่านี้และไม่อยากให้เขาอยู่ในห้องนานจึงตัดจบด้วยคำถามที่ฟังดูเหมือนการทำตามหน้าที่บนเตียงอย่างในทุกค่ำคืน
“เบื่อหน้าพี่ขนาดนั้นเลย?”
“อย่าหาเรื่องกันได
