แสงของเช้าวันใหม่ลอดผ่านม่านผืนบางเข้ามาภายในห้อง เปลือกตาสีอ่อนค่อย ๆ เปิดขึ้น วันนี้ยังคงหดหู่ไม่ต่างจากเมื่อวาน
ความเจ็บปวดตามร่างกายยังตกค้างแต่ก็เบาลง โชคดีที่รอยแดงตามตัวไม่ลามออกมานอกร่มผ้า มีเพียงแค่รอยช้ำบนข้อมือจากการถูกใช้โซ่ตรวน
เฌอลินค่อย ๆ ประคองตัวเองลุกขึ้นนั่งเพื่อเรียกสติหลังการตื่น ดวงตาคู่กลมโตมองไปตรงหน้า ก่อนจะได้ยินเสียงแจ้งเตือนเข้ามาในมือถือราวกับคนส่งข้อความรู้เวลาตื่นของเธอเป็นอย่างดี
แชต: ซันเซบบ์
ซันเซบบ์: ตื่นแล้วเหรอครับ
พอเห็นว่าเป็นชื่อของคนที่ไม่อยากคุย เธอรีบวางโทรศัพท์ลง จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนใหญ่หายเข้าไปในห้องน้ำทันที
ดวงตากลมพิจารณาตัวเองอยู่ในกระจกสะท้อน ไล่มองรอยสีแดงที่ถูกแต้มเอาไว้บนผิว เฌอลินรู้ดีว่าเขาจะทำมันซ้ำ ๆ เพื่อตีตราความเป็นเจ้าของบนร่างกายของเธอ
หลังอาบน้ำเสร็จ ร่างเล็กแต่งตัวอยู่หน้าโต๊ะกระจกไม่นานก็พร้อมจะออกไ
