ความรักของพี่… คือเฌอลิน
หากเขาเอ่ยประโยคนี้ต่อหน้าผู้หญิงคนอื่น คงมีอิทธิพลมากซะจนทำให้คนที่ได้ยินลุ่มหลง แต่สำหรับเฌอลิน เธอนิ่ง เงียบ เพียงแค่จ้องตาแต่ไร้คำโต้ตอบ
“จะทำใช่ไหมคะ”
“ถ้าพี่บอกว่าใช่ เฌอจะรีบแก้ผ้าเลยหรือไง”
การกระทำคือคำตอบ มือเล็กยกขึ้นปลดเม็ดกระดุมที่เหลือค้างทีละเม็ด ก่อนถอดมันออกจากตัว เอี่ยวแขนไปด้านหลังปลดตะขอเสื้อชั้นในแล้วเลื่อนมือลงมาที่กระโปรง ทุกการเคลื่อนไหวอยู่ภายใต้สายตาคมกริบที่จับจ้องไม่กะพริบ จนกระทั่งเรือนร่างของเธอเปลือยเปล่า
“หึ!!” ลมหายใจที่อัดแน่นไปด้วยความหงุดหงิดถูกพ่นออกมากระแทกกับอากาศที่ร้อนระอุรอบตัว
“พี่เซบบ์จะทำตรงนี้ หรือในห้องคะ”
“ระเบียง… กล้าหรือเปล่า?”
มือเล็กกำบีบเข้าหากันแน่น ลมหายใจสะดุดเฮือกหนึ่งเพราะยังมีแสงสว่าง หากทำเรื่องแบบนี้กลางแจ้ง ต่อให้ตึกจะสูงแค่ไหนก็อาจจะมีคนเห็น
แน่นอนซันเซบบ์รู้ดีว่าเธอไม่กล้า เขาถึงได้บอกไปอย
