วันที่สี่สำหรับการทำจิตอาสา ความจริงเฌอลินไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมก็ได้ เพราะยังไงซะเธอก็ตัดสินใจจะทิ้งทุกอย่างเพื่อหลบหนีจากกรงของซันเซบบ์
แต่ลงชื่อไปแล้ว และชาวบ้านก็ต้องรับเป็นอย่างดี
“วิวสวยจังเลยเนอะ”
ช่วงใกล้ค่ำหลังทำจิตสาอาเสร็จเฌอลินและกระต่ายนั่งมองพระอาทิตย์ตกดินอยู่หน้าที่พักเป็นบ้านหลังขนาดกลางที่ซันเซบบ์จองเอาไว้ และออกคำสั่งให้เธอมาอยู่กับเพื่อน
“ผ่านไปแป๊บเดียวเองสี่วันแล้ว”
“อือ” ดวงตากลมทอดมองไปยังภูเขาที่เรียงซ้อนกันอยู่เบื้องหน้า แม้จะไม่ใช่หน้าหนาวแต่พอช่วงค่ำอากาศก็เริ่มเย็นลง บางครั้งกลางดึกที่นอนไม่หลับเฌอลินมักจะออกมานั่งคิดอะไรเพลิน ๆ อยู่ตรงนี้ ปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับความคิดไม่รู้จบยิ่งใกล้ถึงวันนั้นความฟุ้งซ่านในใจก็ยิ่งทับถม
“แกคิดออกหรือยังจะอยู่ที่ไหนหลังจากนี้”
ดวงตาคู่เหม่อลอยเบนกลับมาโฟกัสเพื่อนที่เพิ่งตั้งคำถาม เฌอลินคิดอยู่ครู่หนึ่ง กำลังชั่งใจก่อน
