บรรยากาศยามเย็นอบอวลไปด้วยรอยยิ้มและความอบอุ่น ผู้คนที่นี่ต่างต้อนรับเธอทั้งสองเป็นอย่างดีแม้จะมาเพียงแค่หนึ่งอาทิตย์แต่เฌอลินและกระต่ายต่างก็พากันใจหายไม่น้อยเลย
หลังช่วงกินเลี้ยงจบลง กลางดึกเฌอลินและเพื่อนก็กลับมายังที่พัก โดยมีเด็กในหมู่บ้านขับรถมอเตอร์ไซค์พ่วงมาส่ง ทั้งสองคนแยกย้ายกันอาบน้ำและเข้าพักผ่อน
ทว่าตอนนี้เฌอลินกำลังนั่งมองดวงจันทร์อยู่ด้านหน้าห้อง เธอนอนไม่หลับ ยิ่งใกล้เข้ามามันเหมือนหัวใจถูกบีบรัดด้วยความรู้สึกต่าง ๆ ที่เอาแต่ถาโถมไม่หยุดจู่ ๆ น้ำตาก็ไหลอาบแก้ม เธอกำลังเสียใจที่ต้องทิ้งทุกอย่าง เสียใจที่อุตส่าห์สัญญากับยายแล้วว่าจะเรียนให้จบมีงานดี ๆ ทำแต่สุดท้ายก็ต้องละทิ้งคำสัญญาเหล่านั้น
เขาจะรู้บ้างไหม คิดบ้างหรือเปล่า ว่าทำให้คน ๆ หนึ่งรู้สึกจนตรอกมากขนาดไหนกับสิ่งที่ทำลงไป ผู้หญิงตัวคนเดียวไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน เขาไม่สงสารบ้างเลยหรือไงกัน
ตั้งแต่เกิดมาเฌอลินไม่เ
