อารมณ์ของซันเซบบ์ค่อนข้างแปรปรวนเมื่อไม่มีเฌอลินอยู่ข้างกาย เขาหงุดหงิดง่ายอาจเพราะพักผ่อนไม่เพียงพอ มันเป็นอย่างนี้ตั้งแต่เธอไปทำจิตอาสา จนเวลาล่วงเลยเกือบหนึ่งอาทิตย์เต็ม
หากไม่ได้รับปากเอาไว้ว่าจะทำตัวดี ๆ รอจนกว่าเธอกลับมา บางทีซันเซบบ์คงจองไฟล์ทบินตามไปหาถึงที่นั่นแล้ว ช่วงว่างเขาใช้เวลาที่แสนจะน่าเบื่อเรียนทำเค้กพักหลังมานี้อยู่ที่ห้องฝึกทำซะส่วนใหญ่จนเริ่มคล่อง
แชต: ดีน
ซันเซบบ์: ปริณเอาเค้กไปให้
ดีน: กูขอนะเซบบ์ สุดท้ายเลยแดกจนจะอ้วกแล้วเพื่อน
ซันเซบบ์: แดกไปอย่าบ่น
ดีน: มันใช่หน้าที่กูหรือไง
ซันเซบบ์: คิดว่าเฌอจะชอบหรือเปล่า
ดีน: ถ้าน้องเห็นความตั้งใจของมึงก็คงจะชอบ
ซันเซบบ์: เฌอลินไม่น่ารักเหมือนตอนเด็กเลย
เสียงหัวเราะหลุดออกมาหลังพิมพ์ประโยคนั้นลงไปในช่องแชต เขามักจะพูดบ่อยครั้ง เธอไม่เหมือนกับตอนเป็นเด็กเลยสักนิดไม่ยิ้มไม่ชวนพูดคุยจอแจ นอกจากหน้าตาแล้วราวกับเป็นคนล
