วันต่อมา
ช่วงกลางวันกระต่ายต้องไปเรียน หลังจากนอนพักไปจนถึงช่วงบ่าย ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งความหนักอึ้งที่หน่วงบนศีรษะอย่างตอนเช้าเริ่มทุเลาลงแล้ว เฌอลินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะเห็นข้อความเดิม
ตั้งแต่เมื่อวานหลังจากเอ่ยคำขอซันเซบบ์ก็ไม่โผล่มาให้เจอหน้า ช่วงเช้าเขาทำข้าวต้มให้พร้อมกับยาแล้วถ่ายรูปมาเช่นเคย เฌอลินเผลอคิดไปว่าหากเขาทำตามคำขอของเธออย่างนี้ทุกเรื่อง คงจะดีไม่น้อย
แชต: ซันเซบบ์
ซันเซบบ์: ตัวยังร้อนอยู่ไหม หายปวดหัวหรือยัง ถ้าไม่ดีขึ้น พี่จะโทรเรียกหมอมาดูอาการ
พอนึกถึงแชตของเขาก็เด้งเข้ามาในเครื่อง เฌอลินได้แต่อ่านข้อความจากหน้าจอไม่อยากตอบกลับก่อนจะเห็นว่ามีแชตส่งมาอีก
ซันเซบบ์: พี่เข้าไปเช็ดตัวให้ได้ไหม
เพราะกลัวว่าหากไม่ยอมตอบแล้วเขาจะโผล่เข้ามาในห้องจริง ๆ ร่างเล็กจึงรีบกดเข้าไปในข้อความทันที
เฌอลิน: ไม่ต้องค่ะ ดีขึ้นแล้ว
ซันเซบบ์: จะโกรธพี่ทำไมนักหนาเฌอลิน
เพียงแค่ว
