หลังจากวันนั้นเป็นต้นมาซุนจือหลินก็ใช้เวลาว่างหลังมื้อเย็นสอนพี่สะใภ้ทั้งสองปักผ้าเช็ดหน้าทั้งสองผืนนี้จนเสร็จเรียบร้อย ในส่วนของเธอเองก็ยังคงเลือกปักผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวเช่นกัน แต่เพราะเป็นลวดลายที่ค่อนข้างซับซ้อน และใช้สีมากกว่าผืนที่แล้วจึงทำให้ต้องใช้เวลามากพอสมควร
วันพรุ่งนี้จะครบกำหนดที่ต้องไปรับส่วนแบ่งจากชิ้นงานที่เหลือพอดี ซุนจือหลินเลือกจะให้พี่ใหญ่และพี่รองพาไปแทนที่จะซ้อนจักรยานคู่หมั้นอย่างที่ผ่านมา เพราะพี่สะใภ้ทั้งสองต้องไปขายงานของตนเองด้วย
ฉะนั้นทั้งห้าคนจึงเลือกใช้รถแทร็กเตอร์ในการเดินทางเข้าเมืองในวันถัดไป โดยมีซุนไป่หานเป็นคนขับ
ซุนจือหลินไม่ได้รู้สึกแปลกใหม่แต่อย่างใด เพราะเหตุการณ์เช่นนี้เธอเคยผ่านมาแล้วเมื่อครั้งก่อนที่มากับพี่เหวินหลง แต่ทว่าในใจก็ยังมีความรู้สึกลุ้นระทึกอยู่บ้างเล็กน้อย ว่างานชิ้นแรกที่ขายไปจะประมูลได้เท่าไหร่กัน
ซึ่งแตกต่างจากสี่คนที่เหลือซุนฉวน
