ช่วงบ่ายของวันที่ไอรินและต้าวแฝดจะออกจากโรงพยาบาลเพื่อกลับบ้านของเรา รถสีดำคันหรูจอดอยู่หน้าทางเข้า
เอริคเปิดประตูรถอย่างระมัดระวังข้างในมีไอรินอุ้มอลินลูกสาวตัวเล็กไว้ส่วนอลันน้องชายอยู่ในตะกร้าเด็กที่วางข้าง ๆ เอริคตรวจดูทุกอย่างอีกครั้ง
“แน่ใจนะว่าไม่เย็นจนเกินไป”
ไอรินหัวเราะเบา ๆกับท่าทีของเขา
“เอริค..คุณถามแบบนี้มาสิบรอบแล้วนะคะ”
เอริคขมวดคิ้ว
“พวกเขายังตัวเล็ก”
ไอรินยิ้มอย่างเอ็นดูมาเฟียพ่อลูกอ่อน
“คุณดูตื่นเต้นกว่าฉันอีกนะ”
ขบวนรถค่อย ๆ ขับเข้าสู่คฤหาสน์วิลเลียม และทันทีที่รถหยุดประตูใหญ่ของบ้านก็เปิดออก
และก็มีลูกน้องหลายคนที่ยืนเรียงรายกันอยู่
ไอรินชะงักเพราะคิดว่าอาจจะมีเรื่อง
“เอริค..!!”
เขาถอนหายใจเบา ๆ แล้วรีบพูดกับเมียรักเพื่อไม่ให้เธอตกใจ
“พวกเขาอยากเห็นลูกๆของเรา”
เมื่อรถวิ่งมาจอดที่ด้านหน้าคฤหาสน์ ลูกน้องทุกคนก้มศีรษะให้กับผู้เป็นนายและนายตัวน้อยๆหนึ่งในนั้
