“แม่มุ แม่มุขา” เสียงฟ้ากับฝนร้องเรียกคนเป็นแม่ วันนี้ช่วงเย็น คะนิ้งอยากไปเที่ยวตลาดนัดรถไฟ เจ้าแฝดน้องก็ขอตามไปเที่ยวด้วย
“กลับกันมาแล้ว ต้องมีเรื่องอะไรมาเล่าให้แม่มุกฟังแน่เลย” จากน้ำเสียงของลูกสาว วรามั่นใจว่าทั้งคู่ต้องมีเรื่องราวที่ไปพบเจอมาเล่าให้ฟัง
“แม่มุๆ”
“อะไรกันคะ”
“หนูเอาชุดฉวยไปขายได้ไหม หนูเอาชุดฉวยไปขายนะ หนูขายชุดฉวยของหนู ชุดฉวยใฉ่ไม่ได้”
“จะเอาไปขายที่ไหนคะ”
“หยาดยดไฟ”
“ตลาดรถไฟ?”
“ช่ายยยยย”
“เห็นแม่ค้าขายพวกเสื้อผ้ามือสอง ฟ้าก็ฝนเลยอยากจะขายบ้าง แล้วยิ่งหัวหน้าแก๊งเห็นดีเห็นงามด้วยก็ยิ่งอยากเป็นแม่ค้ากันใหญ่” ธาราถือของที่ซื้อมาจากตลาดรถไฟเข้ามาเต็มสองมือ เป็นของหลานสาวทั้งสองกับหัวหน้าแก๊งเด็กแสบ
“ยุงธายาฉัยไม่ดี ชอบว่าป้านิ้งหนู” ฟ้ากับฝนจัดการคนเป็นลุงด้วยกำปั้นเล็ก โทษฐานชอบว่าป้านิ้งของตน
“โอ๊ยเจ็บ เจ็บๆ” คนเป็นลุงเอียงซบไหล่มนคนข้างๆ ร้องโอดโอยราวกับเ
