บ้านใหญ่ศิวะวานนท์
วันถัดมาฉันมาที่บ้านใหญ่ศิวะวานนท์คุณทวดคงคาที่อายุยืนยาวเริ่มมีอาการเจ็บป่วย ร่างกายมนุษย์มักเป็นไปตามวันเวลาต่อให้มียาดีแค่ไหนก็ฝืนธรรมชาติไม่ได้ อาการเจ็บป่วยของคุณทวดคงคาเป็นสาเหตุหลักที่ฉันกลับมาทำงานที่โรงพยาบาลเอ็มดับเบิลยูเอส ฉันกลับมาเพื่อให้คุณทวดรู้ว่าฉันกลับมาแล้ว ท่านจะได้ไม่กังวลว่าฉันยังทำใจยอมรับเรื่องในอดีตไม่ได้ คุณทวดทั้งสองโทรถามความเป็นอยู่ของฉันบ่อยครั้ง พวกท่านรักและเป็นห่วงฉันมาก
“น้องซน ในที่สุดก็กลับมาหาทวดแล้วคนเก่งของทวด” คุณทวดไลลาเดินออกมารับฉันด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“คุณทวด คิดถึงจังเลยค่ะ” ฉันโผเข้าสู่อ้อมกอดของคุณทวด
“ทวดก็คิดถึงน้องซนมาก ๆ ค่ะ ทานข้าวมาหรือยังคะ ทวดทำของโปรดน้องซนไว้มากมายเลย”
“ซนยังไม่ได้ทานค่ะ ตั้งใจมาทานอาหารฝีมือคุณทวด”
“น่ารักจริง ๆ คิดถึงนะคะคนเก่งของทวด รู้ว่าน้องซนกลับมาแล้วทวดดีใจมากจริง ๆ” คุณทวดไลลาโอบกอดฉ
