16อีกสิบชาติก็ไม่มีทาง

“ยังไงผมก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ หากมีอะไรผิดพลาดประการใดก็ฝากลุงช่วยแนะนำด้วย” “ได้ยังไงกันล่ะ คนจากตระกูลคาร์เนอร์เก่งๆกันทั้งนั้น ลุงจะกล้าแนะนำอะไรอีก ฮ่าๆๆ” เลโอหัวเราะเสียงดัง ก่อนจะหันไปเรียกลูกสาวที่ยืนอยู่ไม่ไกล “อ้อ นี่ลูกสาวลุงนะ โซเฟียกับวาเลนติน่า สวยและเก่งไม่แพ้เบลล่าเลย” หญิงสาวทั้งสองเดินเข้ามาใกล้ทันที ชุดราตรีที่สวมอยู่ถูกตัดเย็บอย่างประณีต ดึงดูดสายตาไม่แพ้เจ้าสาวของงาน โซเฟียเป็นฝ่ายพูดก่อน รอยยิ้มหวานปรากฏบนใบหน้าที่แต่งแต้มอย่างพิถีพิถัน “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณเจได” เธอยื่นมือออกไปทักทาย เจไดมองมือที่ยื่นมาตรงหน้าเพียงครู่เดียว ก่อนจะจับตามมารยาทเบาๆแล้วปล่อย วาเลนติน่ามองเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง “พวกเราเคยได้ยินชื่อคุณมานานแล้วค่ะ แต่ไม่คิดว่าตัวจริงจะดูดีขนาดนี้” คำพูดนั้นทำให้โซเฟียหัวเราะเบาๆ “ใช่ค่ะ เบลล่าโชคดีจริงๆ” สายตาของเธอแวบมองเจไดอย่างจงใจ เบลล่าที่อยู่ข้างๆเงียบมาตลอดเริ่มเม้มริมฝีปาก มือของเจไดยังคงวางอยู่ที่เอวของเธอ แต่สายตาของผู้หญิงสองคนตรงหน้ากลับทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก โซเฟียยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ “ถ้าคุณเจไดมีเวลาว่างเมื่อไร ลองมาคุยเรื่องธุรกิจกับพวกเราบ้างก็ได้นะคะ พวกเราก็ช่วยงานพ่ออยู่เหมือนกัน” น้ำเสียงฟังดูเหมือนพูดเรื่องงาน แต่สายตากลับไม่ได้เป็นทางการเท่าไรนัก เจไดยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ยังไม่ทันที่เขาจะตอบ เบลล่าก็ขยับเข้ามาใกล้เขามากขึ้น มือเรียวเอื้อมไปคล้องแขนเขาไว้แน่น “ขอโทษนะคะคุณลุง หนูขอตัวพาเจ้าบ่าวไปทักทายแขกโต๊ะอื่นก่อน ไปนะโซเฟีย วาเลนติน่า” คำว่าเจ้าบ่าวถูกเน้นอย่างตั้งใจ บรรยากาศเงียบลงเล็กน้อย วาเลนติน่าชะงักไปนิดหนึ่ง ส่วนโซเฟียเพียงยิ้มบางๆเหมือนจะเข้าใจ เบลล่าหันไปมองเจไดเล็กน้อย “ไปกันเถอะค่ะ” เธอพูดพร้อมออกแรงดึงแขนเขาเบาๆ “ผมขอตัวนะครับ” จากนั้นเธอก็พาเขาเดินออกจากโต๊ะไป แต่ทันทีที่พ้นสายตาของทุกคน แขนที่คล้องเขาเมื่อครู่ก็คลายออก เจไดยิ้มขำ เพราะรู้ว่าเธอแค่แสดง “นี่คุณหึงผมด้วยเหรอ แต่จะว่าไปแล้ว ลูกพี่ลูกน้องของคุณก็สวยเหมือนกันนะ” คำพูดเจ้าชู้ของเขาทำให้เธอต้องหันขวับไปมองทันที “อย่าออกลายให้มันมาก และก็อย่าหลงตัวเองคิดว่าฉันหึง ชาตินี้ ชาติหน้า และอีกสิบชาติก็ไม่มีทาง” เบลล่าสวนกลับทันควัน “หึๆ ดูคุณมั่นใจจังเลยนะครับ คุณภรรยา” “แน่นอนสิ เจ้าชู้แบบคุณฉันขอผ่าน” ไม่นานนัก มารดาของเขาก็เดินเข้ามาเรียก “เจได มัวทำอะไรอยู่ลูก ญาติฝ่ายเราอยากรู้จักหนูเบลล่าจะแย่ ไปจ้ะหนูเบลล่า ไปทำความรู้จักกับทุกคนกัน” สงครามประสาทระหว่างทั้งสองจึงจบลงตรงนั้น เบลล่าถูกพาไปแนะนำตัวกับญาติฝ่ายเขา “นี่คุณอาโจฮัน อาพิ้ง” จากนั้นก็ไล่เรียงไปอีกหลายคน ทั้งอาลินิณญ์ อาไดจิ พี่น้องของเขาอย่างไดม่อน เจคอป พร้อมภรรยาและลูกๆ จัสมินกับไคเลอร์ พร้อมลูกสาวตัวน้อยสองคนที่หน้าตาน่ารัก ยังไม่หมดแค่นั้น ยังมีฮันเตอร์กับภรรยาที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน เฮเดน และเฮเลน เยอะจนเธอแทบจำชื่อไม่ไหว “สวัสดีค่ะ สวัสดีทุกคนนะคะ ฉันอาจจะวางตัวไม่ค่อยถูก ยังไงก็อย่าถือสากันเลยนะคะ” หลังจากทำความรู้จักกับทุกคน เบลล่าก็รีบออกตัว อย่างน้อยก็หวังว่าทุกคนจะเข้าใจเธอ “ไม่เป็นไรเลยค่ะ พวกเราคนกันเองทั้งนั้น คุณเบลล่าอย่าคิดมากเลยนะคะ ” จัสมินน้องสาวของเขาพูดอย่างเป็นกันเอง และทุกคนก็ดูเป็นมิตรกับเธอมาก “คุณเบลล่านั่งก่อนสิคะ ดื่มด้วยกันซักหน่อย คุณเจไดพาคุณเบลล่านั่งสิคะ ” พอพี่สะใภ้พูดแบบนั้นเขาก็ขยับเก้าอี้ออกให้เธอนั่ง “ขอบคุณค่ะ ” และเขาก็นั่งลงข้างๆเธอ “คุณเบลล่านี่สวยมากจริงๆนะคะ สมกับที่คุณแม่ร่ำลือ ” ไพลินภรรยาเจคอปเอ่ยชม “ขอบคุณค่ะ ” กับคนไม่สนิทเธอก็จะพูดน้อยๆแบบนี้ นี่ก็ยังไม่ได้ไปทักทายเพื่อนเลย นั่งไปได้ซักพักเจไดก็ดื่มและพูดคุยกับญาติๆเขาไป ส่วนเธอก็นั่งหงอยเพราะไม่รู้จะคุยอะไร ทั้งที่เดิมทีแล้ว การคุยงานกับลูกค้าเธอเก่งมาก “คุณ..ฉันขอไปหาเพื่อนนะ” เธอโน้มเข้าไปใกล้ แล้วกระซิบบอกเขาเบาๆ “อย่าไปนาน ผมขี้เกียจไปตามหา ” “ฉันโตแล้วนะ ไม่ใช่เด็กอมมือ ไม่ต้องให้คุณมาสอน ” พูดจบเบลล่าก็ลุกขึ้นเลย ไม่รอให้เขาพูดอะไรต่อ “ขอตัวนะคะ ” แต่เธอก็ยังยิ้มบางบอกคนอื่นอย่างมีมารยาท และเดินตามหาเพื่อน “ปวดฉี่ก็ปวด ไปเข้าห้องน้ำก่อนแล้วกัน ” เธอเดินหน้านิ่วไปเข้าห้องน้ำ หลายชั่วโมงที่แต่งตัวคือไม่ได้เข้าห้องน้ำเลย ฉี่จะราดอยู่ละ ซ่า… “ชุดบ้าอะไร ฉี่ยากฉี่เย็น ” เธอบ่นพึมพำในขณะที่ทำธุระส่วนตัว ผ่านไปพักใหญ่ๆเลยกว่าจะจัดแจงตัวเองเสร็จ ตึก..ตึก..ตึก.. หลังจากนั้นเธอก็เดินออกมาจากห้องน้ำ “เบลล่า…” แต่พอเดินออกมาได้แค่นิดเดียว เสียงหวานของวาเลนติน่าก็เรียกเธอเอาไว้ เบลล่าหยุดเดินอัตโนมัติ ก่อนหันไปมองที่มาของเสียง และก็เห็นวาเลนติน่ากับโซเฟียยืนอยู่ด้วยกัน “โซเฟีย วาเลนติน่า พวกเธอมีอะไร” เบลล่าเอ่ยถาม โซเฟียกับวาเลนติน่าเดินมาใกล้ พร้อมยิ้มน้อยๆอย่างมีเรศนัย “มีสิ ได้ยินคุณพ่อบอกว่าเธอโดนบังคับแต่งงาน เราเป็นพี่น้องกันนะ มีอะไรทำไมไม่บอก เราสองคนช่วยเธอได้ ตอนนี้ยังทัน ” โซเฟียไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบพูดขึ้นอย่างตรงประเด็น