ทั้งสองรู้ดีว่าไม่ควรพูดคำว่า ‘รัก’ แทนกฤตภัทร มันคือคำที่ปาณชีวาควรได้ยินจากปากของเขาเท่านั้น เกสราจึงทำได้แค่จับมือเพื่อนรักแน่นขึ้นและไม่บอกว่าคุณอาของเธอกำลังพยายามอยู่
“ไม่ว่าสุดท้ายเรื่องนี้จะจบลงแบบไหน ขอให้ป่านรู้ไว้ว่าแก้วอยู่ข้างป่านเสมอนะ ป่านจะไม่ต้องเสียใจคนเดียวอีก เข้าใจรึเปล่า”
เด่นคุณเองก็ขยับเข้ามาใกล้น้ำเสียงอบอุ่นผิดจากเดิมจนปาณชีวาต้องเงยหน้าขึ้นมอง
“เด่นก็เหมือนกัน ถึงเด่นจะชอบป่าน แต่เด่นก็ยังอยากเห็นป่านได้มีความสุขกับคนที่ป่านรัก เพราะฉะนั้นจากนี้ไปไม่ว่ามีเรื่องอะไรก็อย่าปิดบังเราสองคนนะ ให้เราได้ร่วมทุกข์ไปกับป่านด้วย อย่าเก็บทุกอย่างเอาไว้ในใจคนเดียวอีก ไม่ว่าป่านกับอากฤตจะอยู่ด้วยกันในสถานะไหน แต่เราสามคนก็ยังจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป”
ปาณชีวาหลุบตาอีกครั้งแม้น้ำตาจะซึมอยู่ที่ขอบตา แต่หัวใจกลับอบอุ่นขึ้นมากเพราะตอนนี้เธอได้รู้แล้วว่าต่อให้โลกทั้งใบของเธอจะพังลง
