เช้าวันอาทิตย์ที่อากาศสดใส แสงแดดอุ่น ๆ สาดส่องผ่านผ้าม่านลูกไม้ราคาแพงเข้ามายังห้องรับประทานอาหารโอ่โถงของคฤหาสน์วิรงคพิทักษ์หลัก บรรยากาศในวันนี้ดูคึกคักเป็นพิเศษเมื่อสมาชิกทุกคนมารวมตัวกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาเพื่อร่วมมื้อเช้าประจำสุดสัปดาห์
บนโต๊ะอาหารยาวเหยียดที่ประดับด้วยแจกันดอกลิลลี่สีขาวส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ คุณหญิงวรรณา นั่งเป็นประธานที่หัวโต๊ะ ขนาบข้างด้วยลูกชายคนเดียวอย่าง คุณอาธนดล และเหล่าหลานชายหลานสะใภ้ที่นั่งเรียงกันตามลำดับอาวุโส เสียงช้อนส้อมกระทบจานกระเบื้องเคลือบดังกรุ๊งกริ๊งเป็นจังหวะ ผสานกับเสียงพูดคุยแผ่วเบาที่ดูสุภาพชน
ทว่า ความสงบเรียบง่ายนั้นกำลังจะถูกแทนที่ด้วยคลื่นแห่งความปิติ และริษยา ลูกใหญ่
เมื่อมื้ออาหารดำเนินไปได้สักพัก คุณเปรม ก็รวบช้อนส้อมวางลงบนจานอย่างเรียบร้อย เขาเอื้อมมือไปกุมมือบางของ ของขวัญ ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ไว้แน่น ก่อนจะกระแอมไอเบา ๆ เพื่อเรียกคว
