20 ตระกูลฝั่งคุณตา

ความเงียบสงัดภายในเพนต์เฮาส์หรูชั้น 28 ของคอนโดมิเนียมใจกลางเมืองเชียงใหม่นั้นหนักอึ้งราวกับมีม่านตะกั่วหนาทึบมาบดบังทุกสรรพสิ่ง ของขวัญ อัญชิสา ยืนนิ่งอยู่กลางห้องนั่งเล่นที่มืดสลัว มีเพียงแสงจันทร์นวลที่ลอดผ่านกระจกบานใหญ่เข้ามาอาบไล้ร่างระหงของเธอที่สวมเพียงชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมสีดำสนิทบางเบา บนโต๊ะกาแฟหินอ่อนสีขาวตรงหน้า กำไลเพชรเม็ดงามที่เพิ่งถูกถอดออกจากข้อมือของเธอวางอยู่ข้างกระดาษโน้ตสีขาวสะอาดตา มันสะท้อนแสงจันทร์เป็นประกายวูบวาบราวกับหยดน้ำตาที่แข็งตัวเป็นผลึกแก้ว เธอเหลือบมองกำไลเพชรเป็นครั้งสุดท้าย ในใจนึกขอบคุณความหลงตัวเองและความมั่นใจเกินร้อยของคุณเปรม ที่เชื่อเสมอมาว่าเธอเป็นเพียงกระต่ายน้อยในกำมือที่ไม่มีวันกล้าหนีไปไหนพ้น ความเชื่อมั่นผิด ๆ ของเขานั่นเองที่ทำให้แผนการทุกอย่างของเธอในคืนนี้ง่ายดายขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ “ลาก่อนค่ะ คุณเปรม” เธอกระซิบกับความมืดมิด แล้วหันหลังเดินออกจากห้องไปโดยไม่หันกลับมามองอีก ประตูลิฟต์ส่วนตัวปิดลงอย่างเงียบงัน ตัดขาดโลกใบเก่าที่เต็มไปด้วยโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นออกจากชีวิตของเธอไปตลอดกาล รถยนต์คันเล็กที่เธอจอดทิ้งไว้ในลานจอดรถชั้นใต้ดินของคอนโดถูกสตาร์ทขึ้น ของขวัญขับรถออกจากอาคารสูงระฟ้า มุ่งหน้าไปยังสนามบินนานาชาติเชียงใหม่ แผนการทั้งหมดนี้เธอวางแผนด้วยตัวเองอย่างรอบคอบและรัดกุมที่สุด โดยอาศัยเครือข่ายและทรัพยากรจากธุรกิจของครอบครัวฝั่งแม่ที่ฮ่องกง ซึ่งเป็นโลกอีกใบที่คุณเปรมไม่เคยรู้จักและไม่เคยระแคะระคายมาก่อน ตระกูลฝ่ายแม่ของเธอ ‘สุคนธเวียง’ เป็นตระกูลเก่าแก่ของเชียงใหม่ ซึ่งเป็นนามสกุลของคุณยาย คุณหญิงจรัญ ตระกูลนี้เดิมทีมีชื่อเสียงและมั่งคั่งด้วยทรัพย์สินในเมือง แต่การที่ ของขวัญ ต้องเดินทางไปฮ่องกง คือการมุ่งหน้าสู่ตระกูล ‘หวัง’ ซึ่งเป็นตระกูลของคุณตาของเธอ คุณตาของขวัญเป็นชาวฮ่องกงแท้ ๆ ที่ชื่อ ‘หวัง ตงเมิ่ง’ ซึ่งเคยมาเที่ยวเชียงใหม่และพบรักกับคุณหญิงจรัญจนแต่งงานสร้างครอบครัวด้วยกัน ทั้งคู่มีลูกสาวด้วยกันสองคน คือ คุณหญิงภรณี (ป้า) และ คุณสารณี (แม่) แต่เนื่องจากธุรกิจของตระกูลหวังที่ฮ่องกงเป็นธุรกิจสีเทาและเสี่ยงอันตราย จึงต้องการทายาทที่เป็นผู้ชายมารับช่วงต่อ ประกอบกับที่อยู่ของคุณตาในเชียงใหม่ถูกค้นพบ ทำให้เขาต้องจำใจหย่าร้างกับคุณยายและหนีกลับฮ่องกงไปทิ้งให้คุณยายเลี้ยงลูกสาวตามลำพัง ด้วยเหตุนี้ ลูกสาวทั้งสองคนจึงใช้นามสกุลแม่คือ สุคนธเวียง ไม่ใช่นามสกุลหวังตามพ่อ และอำนาจมืดในฮ่องกงนี้เองที่กำลังจะกลายเป็นเส้นทางหลบหนีและบัลลังก์ใหม่ของของขวัญเมื่อถึงสนามบิน เธอทิ้งรถไว้ที่ลานจอดรถระยะยาว ใช้พาสปอร์ตปลอมที่ลูกน้องของคุณป้าภรณีจัดเตรียมไว้ให้ล่วงหน้า ผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองได้อย่างง่ายดาย ตั๋วเครื่องบินชั้นธุรกิจเที่ยวบินตรงสู่ฮ่องกงอยู่ในมือเธอแล้ว ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ไม่ผิดเพี้ยน ขณะที่เครื่องบินกำลังทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ของขวัญมองแสงไฟของเมืองเชียงใหม่ที่ค่อย ๆ เล็กลงจนลับสายตาไป น้ำตาไหลอาบแก้มอีกครั้ง แต่คราวนี้มันคือน้ำตาของการปลดปล่อยอย่างแท้จริง เธอกำลังจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในที่ที่คุณเปรมจะไม่มีวันตามหาเธอเจอ ในเวลาเดียวกันนั้นเอง รถสปอร์ตสีดำสนิทของคุณเปรมก็เลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าคอนโดมิเนียมด้วยความเร็วสูง เขากลับมาเร็วกว่าปกติเพราะรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีอย่างประหลาด ตลอดทั้งวันที่ประชุม เขาไม่สามารถสลัดภาพของขวัญที่ยอมจำนนในอ้อมกอดของเขาเมื่อเช้าออกจากหัวได้เลย มันดูง่ายเกินไป ง่ายจนน่าสงสัย เขาก้าวเข้าไปในห้องที่เงียบสงัดและมืดมิด สัญชาตญาณดิบของนักล่าบอกเขาทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติไป “ขวัญ!” เขาตะโกนเรียกชื่อเธอ แต่มีเพียงเสียงของตัวเองที่สะท้อนกลับมาจากผนังห้องที่ว่างเปล่า แล้วสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นประกายบางอย่างบนโต๊ะกาแฟ เขาก้าวเข้าไปใกล้ หัวใจกระตุกวูบเมื่อเห็นกำไลเพชรวงนั้นวางอยู่ ข้าง ๆ กันคือกระดาษโน้ตที่เขียนด้วยลายมือสวยงามคุ้นตา ‘ของที่คุณให้ ฉันคืนให้แล้ว ต่อไปนี้ เราอย่าได้วนกลับมาเจอกันอีกเลย’ ความโกรธที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนในชีวิตแล่นพล่านขึ้นมาจนถึงขีดสุด ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยโทสะ เขากำกระดาษแผ่นนั้นจนยับยู่ในมือ ดวงตาคมกริบวาวโรจน์ราวกับสัตว์ป่าที่ถูกขโมยเหยื่อไปต่อหน้าต่อตา “เธอคิดว่าจะหนีฉันพ้นเหรอ ของขวัญ” เขาเค้นเสียงลอดไรฟัน “ทั้งโลกนี้ ไม่มีที่ให้เธอซ่อนได้ตลอดหรอกนะ!” คุณเปรมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกทันที เสียงของเขาเย็นเยียบและเต็มไปด้วยอำนาจสั่งการที่เด็ดขาด “หาตัวของขวัญให้เจอ เดี๋ยวนี้! พลิกแผ่นดินเชียงใหม่ก็ต้องหาให้เจอ! ตรวจสอบทุกเที่ยวบินที่ออกจากเชียงใหม่ในคืนนี้ ไม่ว่าจะเป็นในประเทศหรือต่างประเทศ! และส่งคนไปเฝ้าบ้านคุณป้าภรณีไว้ ถ้าเธอติดต่อมา ให้จับตาดูไว้!” คำสั่งถูกส่งออกไปอย่างรวดเร็ว เครือข่ายอำนาจของตระกูลวิรงคพิทักษ์เริ่มทำงานทันที แต่คุณเปรมไม่รู้เลยว่า ครั้งนี้เขาไม่ได้กำลังไล่ตามกระต่ายน้อยที่ตื่นกลัวอีกต่อไป แต่กำลังเผชิญหน้ากับหงส์ที่กางปีกบินสู่โลกกว้างที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน เครื่องบินโดยสารลำใหญ่แลนดิ้งลงที่สนามบินนานาชาติฮ่องกงอย่างนุ่มนวล ของขวัญก้าวออกมาจากประตูผู้โดยสารขาเข้าด้วยท่วงท่าที่สง่างามและมั่นใจ เธอสวมแว่นตากันแดดสีดำสนิทจากแบรนด์หรูที่บดบังดวงตาคู่สวยเอาไว้ ชุดเดรสสีดำเรียบหรูที่เธอเปลี่ยนบนเครื่องบินขับให้ผิวขาวผ่องของเธอดูโดดเด่นยิ่งขึ้น ไม่มีใครจดจำได้ว่าเธอคือ ‘ของขวัญ อัญชิสา’ หญิงสาวก้นครัว อีกต่อไป ตอนนี้เธอคือ ‘อันนา หวัง’ หญิงสาวผู้มีภารกิจสำคัญที่ต้องมาสะสางที่เกาะแห่งนี้ ชายชุดดำร่างสูงใหญ่สองคนเดินเข้ามาโค้งคำนับให้เธออย่างนอบน้อม หนึ่งในนั้นก้าวเข้ามารับกระเป๋าเดินทางจากมือเธอไปถือไว้ “ยินดีต้อนรับกลับบ้านหลังที่สองนะครับคุณหนู” ชายคนหนึ่งพูดขึ้นเป็นภาษาจีนกวางตุ้งสำเนียงฮ่องกงแท้ ของขวัญสามารถพูดกวางตุ้งได้อย่างคล่องแคล่ว เธอคุ้นเคยกับภาษาและวัฒนธรรมของที่นี่เป็นอย่างดี เพราะเธอเคยมาจัดการงานที่นี่บ่อยครั้งแล้วตลอด 5-6 ปีมานี้ รถลีมูซีนสีดำสนิทเคลื่อนตัวออกจากสนามบิน มุ่งหน้าไปยังโรงแรมหรูระดับห้าดาวใจกลางย่านเซ็นทรัล ที่ซึ่งคุณป้าภรณีได้เปิดห้องสวีทสุดหรูไว้รอเธอแล้ว การเดินทางมาฮ่องกงครั้งนี้ไม่ใช่การหนีเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่มันคือการเดินทางมาเพื่อทำภารกิจสำคัญบางอย่างตามคำสั่งของคุณป้า ความจริงแล้ว คุณตาของเธอ ‘หวัง ตงเมิ่ง’ หรือที่คนในวงการเคยขนานนามว่า ‘พญามังกรแห่งเกาลูน’ ได้เสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อนแล้ว เขาคือผู้สร้างตำนานและวางรากฐานธุรกิจสีเทาของตระกูลหวังในฮ่องกง แต่ก่อนที่คุณตาจะจากไป เขาก็ได้ทิ้งมรดกจำนวนมหาศาลไว้ให้กับลูกสาวทั้งสองคน นั่นก็คือเครือข่ายธุรกิจสีเทาทั้งหมดในฮ่องกง ซึ่งคุณป้าภรณีและสามีของท่านได้เข้ามาดูแลจัดการอย่างเต็มตัวนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา โดยมีลูกชายทั้งสองคนของท่านคอยช่วยเหลืออยู่ไม่ห่าง ครั้งนี้ที่ของขวัญถูกส่งตัวมายังฮ่องกงอย่างเร่งด่วน ก็เพราะเกิดปัญหาบางอย่างขึ้นในธุรกิจที่นี่ และลูกพี่ลูกน้องทั้งสองของเธอก็ติดภารกิจสำคัญจนไม่สามารถมาจัดการได้ คุณป้าภรณีจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากส่งเธอมาเพื่อแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าไปก่อน มันจึงเป็นโอกาสอันดีที่เธอจะได้ใช้ภารกิจนี้เป็นข้ออ้างในการหลบหนีออกจากกรงทองของคุณเปรมไปพร้อม ๆ กัน เมื่อมาถึงห้องสวีทสุดหรู ของขวัญก็ต่อสายตรงถึงคุณป้าภรณีทันที “ถึงแล้วค่ะคุณป้า” “ดีแล้วลูก” เสียงของคุณป้าในสายเต็มไปด้วยความห่วงใย “พักผ่อนก่อนนะ พรุ่งนี้ค่อยเริ่มงาน” “แล้วเรื่องทางนี้...” “หลานไม่ต้องห่วง ป้าจัดการเอง” คุณป้าภรณีตอบเสียงหนักแน่น “ตอนนี้ไม่มีใครรู้ว่าหลานอยู่ที่ไหน ขอแค่หลานปลอดภัยก็พอ” ของขวัญวางสายจากคุณป้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เธอมองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ เห็นแสงสีของเมืองที่ไม่เคยหลับใหลตรงหน้า ในใจก็อดคิดไม่ได้ว่า..การเดินทางมาฮ่องกงครั้งนี้ อาจจะเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเธอก็เป็นได้ เช้าวันรุ่งขึ้น ของขวัญในชุดสูทสีครีมดูสวยสง่าและเป็นผู้ใหญ่สมวัย เธอนั่งอยู่ในห้องประชุมของบริษัทโฮลดิ้งที่เป็นฉากหน้าของธุรกิจตระกูลหวังในฮ่องกง ตรงข้ามกับเธอคือผู้จัดการใหญ่ชาวฮ่องกงที่ดูแลธุรกิจทั้งหมดที่นี่ “ปัญหาที่เกิดขึ้นคืออะไรคะ” ของขวัญเปิดประเด็นด้วยภาษาจีนกวางตุ้งที่ชัดเจนและหนักแน่น ผู้จัดการใหญ่ถอนหายใจ “มีกลุ่มอิทธิพลใหม่พยายามจะเข้ามาฮุบธุรกิจของเราครับคุณหนู พวกมันเริ่มจากการก่อกวนเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ตอนนี้เริ่มหนักข้อขึ้นเรื่อย ๆ” “แล้วทำไมเราไม่จัดการขั้นเด็ดขาดไปเลยล่ะคะ” “เราทำไม่ได้ครับ” ผู้จัดการใหญ่ส่ายหน้า “เพราะหัวหน้าของพวกมันคือ ‘เจย์ หวัง’ลูกชายคนเดียวของ ‘หวัง ไซม่อน’น้องชายต่างมารดาของคุณท่านตงเมิ่งครับ” ของขวัญนิ่งอึ้งไป เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าคุณตามีน้องชายต่างมารดาด้วย เรื่องราวในอดีตของตระกูลฝั่งคุณตาช่างซับซ้อนและเต็มไปด้วยความลับดำมืดเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้ “เขาต้องการอะไร” “เขาต้องการทุกอย่างที่เป็นของเราครับ” ผู้จัดการใหญ่ตอบ “เขาอ้างว่าเขาคือทายาทที่แท้จริงของตระกูลหวัง และธุรกิจทั้งหมดนี้ควรจะเป็นของเขา ไม่ใช่ของหลานสาวที่มาจากเมืองไทยอย่างคุณหนู” ของขวัญกำมือแน่น ความโกรธแล่นริ้วขึ้นมาในใจ นี่ไม่ใช่แค่การต่อสู้ทางธุรกิจอีกต่อไป แต่มันคือการต่อสู้เพื่อศักดิ์ศรีและสิทธิ์อันชอบธรรมของเธอและครอบครัว “เรียกประชุมผู้บริหารทั้งหมดบ่ายนี้เลยค่ะ” เธอบอกกับผู้จัดการใหญ่ด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาด “ฉันต้องการรู้รายละเอียดทั้งหมดของปัญหานี้ และเราจะวางแผนรับมือกับมันด้วยกัน” บ่ายวันนั้น...ของขวัญได้แสดงให้ทุกคนเห็นว่าเธอไม่ใช่แค่คุณหนูผู้เอาแต่ใจที่ถูกส่งมาแก้ปัญหาชั่วคราว แต่เธอคือผู้นำที่มีวิสัยทัศน์และความเด็ดเดี่ยวไม่แพ้คุณตาของเธอเลยแม้แต่น้อย เธอวิเคราะห์ปัญหาได้อย่างเฉียบคม วางแผนรับมือได้อย่างรัดกุม และสั่งการได้อย่างเด็ดขาดจนผู้บริหารทุกคนต้องยอมรับในความสามารถของเธอ