ฉันเห็นว่าท่าไม่ดีเลยโพล่งขึ้นมาทันควัน…
“ทะ...ทุกคนคะรีบทานอาหารกันเถอะค่ะ มีแต่อาหารอร่อย ๆ คะ...น้องคอปเปอร์ก็ทานเยอะ ๆ นะคะ” ฉันทำทีเพื่อรักษาหน้าไว้
“พี่สาวดูท่าจะชอบอาหารมื้อนี้นะครับ แต่ฝีมือทำอาหารของพี่วินก็สุดยอดจริง งั้นไว้แวะมาทานที่บ้านเราบ่อย ๆ ได้นะครับ ครอบครัวเราตอนรับสะใภ้เสมอ”
ฉันหลุดจ้องเขาเขม็งแว่บหนึ่ง คุณหญิงกมลก็ดันมาเห็นเข้า
“คอปเปอร์...ลูกอย่าแกล้งพี่เขาสิ เรารู้จักพี่เขาได้ไม่นานมันดูไม่มีมารยาทเลยนะคะ”
“แม่ครับ ผมรู้จักเขาดีครับ พี่สาวเขาทำงานที่เดียวกับที่ผมฝึกงาน เราคุยกับบ่อย ๆ ครับ เขาทั้งทำงานเก่ง กินเก่ง และที่สำคัญ...”
ไม่ทันที่เขาจะพูดต่อ จู่ ๆ ก็ลมแรงพัดผ่านทำให้ไฟดับพรึ่บไป
ทั่วบริเวณตกอยู่ในความมืดมิดทันที่ เสียงคลื่นกระทบฝั่งชัดเจนมากขึ้น ลมเองก็เริ่มพัดแรง จนน่ากลัวทำให้หลายคนตกใจร้องอุทานออกมากันยกใหญ่
“อุ๊ย...ไฟดับสนิทเลยมองอะไรไม่เห็นเลย
