เสียงปืนยังคงก้องอยู่ในหูเหมือนมันไม่ได้หยุดแค่หนึ่งนัดณิชาชะงักไปเสี้ยววินาทีก่อนจะรู้สึกถึงแรงกระชากคีรินดึงเธอหลบเข้าหลังเสาเหล็กเสียงกระสุนอีกนัดดังขึ้นเฉียดไปไม่กี่นิ้ว
“ก้ม”
เสียงเขาสั่งสั้น ๆชัดไม่มีความลังเลณิชาทำตามทันทีหัวใจเต้นแรงจนแทบควบคุมไม่อยู่เธอไม่เคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้แต่เธอไม่ปล่อยให้ตัวเองสติหลุดเธอหายใจลึกพยายามตั้งหลัก
“มันยิงจริง”
เธอพูดเสียงเบาแต่คีรินตอบทันที
“มันไม่เคยล้อเล่น”
คำตอบนั้นทำให้เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่แค่การขู่มันคือการเอาจริงเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาหลายคนกระจายตัวเหมือนถูกฝึกมาคีรินมองรอบ ๆประเมินสถานการณ์เร็ว
“เราถูกปิดทางออกหลัก”
เขาพูดณิชามองตามใช่ประตูด้านหน้าไม่ใช่ทางเลือกแล้ว
“มีอีกทางไหม”
เธอถามคีรินไม่ตอบทันทีแต่สายตาเขาเลื่อนไปด้านหลังลึกเข้าไปในโกดัง
“ด้านใน”
เขาพูด
“มันเสี่ยงกว่า”
ณิชาไม่ลังเล
“ดีกว่าอยู่ตรงนี้”
เธอตอบคีรินมองเธอเ
