บ้านทั้งหลังเงียบผิดปกติไม่ใช่เพราะไม่มีคนอยู่แต่เพราะไม่มีใครอยากเป็นคนเริ่มพูดณิชานั่งอยู่หน้าคอมหน้าจอเต็มไปด้วยข้อมูลเวลาเส้นทางการเข้าถึงระบบทุกอย่างถูกเรียงอย่างเป็นระเบียบเพื่อหาคำตอบเดียวว่าใครเป็นคนปล่อยข้อมูลคีรินยืนอยู่ด้านหลังเขาไม่ได้แทรกแค่เฝ้ามอง
“เจออะไร”
เขาถามในที่สุดณิชาไม่หันสายตายังจับอยู่ที่หน้าจอ
“มีคนเข้าถึงข้อมูลภายใน”
เธอพูด
“ไม่ใช่ครั้งเดียว”
เธอกดเปลี่ยนหน้าจอตัวเลขหลายชุดปรากฏ
“หลายครั้ง และตรงกับทุกการเคลื่อนไหวของเรา”
คีรินขยับเข้ามาใกล้สายตาเปลี่ยนทันที
“คนในแน่นอน”
ณิชาพูดต่อน้ำเสียงนิ่งไม่มีความลังเลห้องเงียบลงหนักขึ้นทันทีเธอเปิดรายชื่ออีกชุดมีเพียงไม่กี่คน
“คนที่มีสิทธิ์เข้าถึงระดับนี้”
เธอพูดก่อนจะหันมามองเขาช้า ๆ
“รวมคุณด้วย”
คำพูดนั้นตรงและชัดคีรินไม่ปฏิเสธเขาพยักหน้า
“ใช่”
คำตอบสั้น แต่มั่นคงณิชาชะงักเล็กน้อยก่อนจะถามต่อ
“แล้วคุณจะอธ
