จ้าวไป๋ชิงหันไปมองร่างกำยำที่นอนนิ่งบนเตียง ยานอนหลับที่นางซ่อนไว้ใต้ไหสุรา และแอบใส่ลงไปในจอกสุราของแม่ทัพหนุ่มเริ่มออกฤทธิ์แล้ว หัวใจที่เต้นระรัวเริ่มสงบลง ความกังวลที่เกาะกินใจนางพลันสลายหายไป เหลือไว้เพียงความรู้สึกโล่งอกและพอใจในผลงานของตน
หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามเรียกสติกลับคืนมา ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงอย่างแผ่วเบา ร่างระหงคว้าเสื้อคลุมผ้าไหมสีแดงสดมาสวมใส่ ปกปิดเรือนร่างที่เปลือยเปล่าของตนเองไว้ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำมันดอกเหมยที่อบอวลอยู่ในห้องช่วยให้จิตใจของนางสงบลง
เมื่อเห็นว่าหวงซือหยางหลับสนิทแล้ว จ้าวไป๋ชิงจึงคว้าเอาโคมสีแดงไปแขวนไว้ตรงหน้าต่าง เฝ้ารออยู่ไม่ถึงหนึ่งจิบชา ไม่นานก็มีเสียงเคาะประตูดังสองครั้ง ก่อนนางจะย่องไปที่ประตูห้องอย่างระมัดระวัง
เสียงประตูเสียดสีกันเบาๆ ดังก้องอยู่ในความเงียบของยามราตรี ทันใดนั้น ร่างสูงของชายวัยกลางคนก็ปรากฏขึ้นในเงามืด เขาสวมชุดคลุม
