บทที่ 4แอรินชวนไปถ่ายงาน 2

ตัดมาที่วันเสาร์ รถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าตึกแห่งหนึ่ง แอรินสวมชุดเดรสสีชมพูน่ารัก กลุ่มผมสีน้ำตาลคาราเมลถูกรวบขึ้นอย่างลวกๆ ใบหน้าสวยวาดรอยยิ้มให้คนที่อยู่ด้านข้าง ทั้งที่เป็นวันหยุดแท้ๆ แต่เขาก็อาสามาเป็นเพื่อนเธอโดยไม่บ่นอะไรสักคำ ดวงหน้าหล่อเหลาหันมามองเธอ แต่ก็ไม่ยอมเอ่ยปากพูดอะไร เมื่อเห็นอย่างนั้นแอรินจึงเป็นฝ่ายพูดก่อน “เข้าไปข้างในกับพี่นะ วันนี้คนไม่เยอะหรอก” “ไปข้างในเหรอ ไม่เอาน่าเบื่อ เดี๋ยวไปนั่งรอที่ร้านกาแฟแล้วกัน” “โอเค งั้นถ้าถ่ายงานเสร็จเดี๋ยวพี่โทรหา ว่าแต่เบอร์เราอะไรเหรอพี่ขอหน่อยสิ เผื่อตามหากันไม่เจอ” ขณะที่ริมฝีปากรูปกระจับขยับบอกชายหนุ่มร่างสูงข้างกาย ในตอนนั้นเองเธอก็ยื่นสมาร์ตโฟนรุ่นใหม่มาข้างหน้า “นี่ เสร็จแล้วก็โทรมา” คำพูดของเขาแสดงความไม่สนใจสิ่งอื่นใด นอกจากร้านกาแฟที่อยู่ถัดไป “ไปก่อนนะ แต่พี่ไปแป๊บเดียวอย่าเพิ่งคิดถึงนะ” “หึ” ประโยคเมื่อครู่ดันทำให้เขาเค้นเสียงหัวเราะในลำคอ พระศุกร์มองตามท่วงท่าการเดินด้วยความมั่นใจเข้าไปในตึกเบื้องหน้าของเธอ ก่อนที่ภาพนั้นจะค่อยๆ เลือนหายไปช้าๆ ประตูเลื่อนสีใสถูกปิดลงในที่สุด พร้อมกับสตรีรูปร่างเล็กเดินเข้ามาทักทายรุ่นพี่ที่คุ้นหน้ากัน เนื่องจากแอรินรับงานถ่ายแบบจึงต้องร่วมงานกับคนมากหน้าหลายตา หนึ่งในนั้นคือตินเพื่อนสนิท ผู้อยู่เบื้องหลังงานถ่ายแบบของแอรินมาตั้งแต่เข้ามหาลัย “นางแบบของเรามาแล้ว แอรินไปเปลี่ยนชุดเลยนะ จะได้มาแต่งหน้า ฉากพร้อมหรือยังเหลือแค่ตากล้องสินะ” “โอ๊ย คนนี้กว่าจะมาคิวทองมากเลยนะพี่” “เออ ก็รอก่อนสิ มาๆ ทุกคนเตรียมตัวกัน” “วันนี้เป็นแนวสวย น่ารักนะ เดี๋ยวเข้าไปเปลี่ยนชุดรอเลย” แอรินพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ก่อนที่เรียวขาจะก้าวเข้าไปภายในห้องแต่งตัวสำหรับนางแบบ วันนี้ไม่มีนางแบบคนอื่นนอกจากเธอ ที่เหลือก็แค่แต่งหน้ารอตากล้อง คนนี้เขาว่ากันว่าคิวทองค่าตัวหลักแสน กว่าจะติดต่อมาถ่ายได้ใช้เวลาอยู่พอควร เรียกเป็นบุญของเธอที่ได้ตากล้องมือโปรมาถ่ายแบบให้ มือเรียวบางหยิบชุดที่ถูกเตรียมเอาไว้รอขึ้นมาสำรวจ ดวงตากลมโตคู่นั้นจ้องมันอยู่ครู่ใหญ่ “นี่มันแหวกเกินไปหรือเปล่า แต่ข้างหลังคงไม่เป็นไรหรอก” แอรินบ่นพึมพำกับตัวเอง จากนั้นเธอเดินเข้าไปเปลี่ยนชุดข้างในห้อง เป็นถึงนางแบบจะให้ทุกคนรอเธอคงเป็นไปไม่ได้ นางแบบสวมชุดเดรสสีขาว เผยให้เห็นแผ่นหลังเนียน ดูสวยและน่ารักในเวลาเดียวกัน ผมสีน้ำตาลคาราเมลดัดลอนและถูกรวบขึ้น เพิ่มความสดใสให้กับหน้าด้วยลิปสติกสีชมพูวาววับ “นางแบบแต่งหน้าเสร็จหรือยังครับ ผมไม่อยากรอนาน” คราวนี้น้ำเสียงของตากล้อง ผู้ที่เพิ่งจะเข้ามาเหยียบสถานที่แห่งนี้ได้ไม่กี่นาทีเอ่ยถามขึ้น “ใกล้เสร็จแล้วค่ะ คุณก้องดื่มน้ำเย็นๆ รอก่อนนะคะ” “อะไรกันครับ ผมให้เวลาตั้งนานยังไม่เสร็จอีกเหรอ คุณก็รู้ว่าผมไม่ชอบมารอแบบนี้” เขากล่าวพร้อมกับแสดงสีหน้าเบื่อหน่าย “ต้องขอโทษคุณก้องที่ให้รอนะคะ อีกแป๊บเดียวค่ะ” “เอางี้ไหมครับคุณก้อง เรามาเช็กแสงกันก่อนดีกว่า” คราวนี้ตินเข้ามาช่วยพูด เมื่อเห็นว่าสถานการณ์เริ่มจะไม่ดี “ทีมงานของคุณจัดแสงได้ห่วยมาก รู้ว่าวันนี้ต้องถ่ายแนวน่ารัก สวย แต่นี่อะไรไฟไม่สว่างเลยสักนิด” “งั้นผมจะรีบเปลี่ยนใหม่เลยครับ คุณก้องอยากได้แบบไหนสามารถบอกเราได้เลยนะครับ” “ผมคิดผิดมากที่ทำงานกับพวกคุณเนี่ย” ตากล้องยกฝ่ามือลูบไล้ใบหน้าของตัวเองอย่างเหลืออด “มาแล้วค่ะ ขอโทษที่ทำให้คุณก้องรอนานนะคะ” น้ำเสียงไพเราะเอ่ยวาจาขึ้นจากทางด้านหลัง เป็นวินาทีเดียวกับตากล้องพลิกกายไปมองหน้าเธอเด่นชัด ความสวยตัดกับใบหน้ารูปไข่ ริมฝีปากรูปกระจับเคลือบด้วยลิปสติกสีชมพูมันวาว นัยน์ตาสีน้ำตาลคู่นั้นจ้องมายังเขา ก้องถึงกับลืมเรื่องเมื่อครู่ไปเสียหมด นางแบบที่เขาจะถ่ายภาพให้วันนี้สวยจนสะกดใจเขาได้ชั่วขณะ ตากล้องอ้าปากค้างมองเธออย่างไม่กะพริบตา “ไม่เป็นไรเลยครับ คุณ..” “แอรินค่ะ คุณก้องจะเริ่มเลยไหมคะ จะได้รีบกลับกันเนอะ” “อ๋อ ไม่รีบเลยครับ ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปก็ได้” “งั้นทีมผมขอจัดไฟใหม่ก่อนนะครับ” “เอาเลยครับ เชิญเลยครับ” “นี่ถ้ารู้ว่าคุณก้องชอบแบบนี้ เดี๋ยวฉันจะจ้างนางแบบคนนี้มาอีกนะคะ หวังว่าคุณก้องจะมีคิวว่างนะคะ” “ว่างครับ ว่างแน่นอนถ้าต้องถ่ายแบบให้คุณแอริน” “มาค่ะคุณน้อง ขอเติมปากนิดนะคะ ปากซีดมากเลย” “ว่าแต่หานางแบบสวยขนาดนี้ได้ยังไงเหรอครับ ชื่อก็เพราะมากด้วย” ก้องเอ่ยถาม มือสองข้างถูกันด้วยอาการเคอะเขิน “น้องยังเรียนอยู่เลยค่ะ ก็เคยร่วมงานมาหลายครั้งแล้ว แอรินเป็นงานสุดๆ แถมคนติดตามไอจีก็เยอะด้วย” “คุณแอรินมีไอจีด้วยเหรอครับ” ก้องถามขึ้น “มีค่ะ ชื่อแอรินนี่แหละค่ะค้นหาก็เจอ” “งั้นไว้จบงานผมจะกดติดตามนะครับ ขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยคนนะครับ” “จะสมัครเป็นแฟนก็ได้นะคะคุณก้อง เพราะว่าน้องยังโสด” น้ำเสียงใสของพี่ผู้จัดการเปล่งถ้อยคำบอก แต่นั่นทำเอาดวงตากลมโตเบิกกว้าง เธอมองไปยังเพื่อนด้วยสายตาขอความช่วยเหลือสุดๆ “จัดแสงเสร็จแล้วครับ เริ่มได้เลยนะครับ” ตินเอ่ย ประโยคเมื่อครู่ดึงความสนใจของทุกคนให้กลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง แอรินกลายเป็นจุดเด่นยามที่เธอขยับท่วงท่าถ่ายรูป สายตาคมจ้องเธอเป็นมันไม่ยอมเคลื่อนหนีไปไหน แสดงถึงความสนใจผู้หญิงคนนี้เต็มเปี่ยม ซึ่งภาพนั้นถูกมองจากเพื่อนสนิทอย่างตินอีกที ****