ณ บ้านสวนของป๊าฟลอยด์กับแม่ปุ้ย สกลนคร
วันสงกรานต์ (13 เมษายน) เวลา 10:30 น.
เปลวแดดร้อนระอุของเดือนเมษายนแผดเผาลงมาบนผืนดินอีสานจนไอความร้อนเต้นระยิบระยับเหนือถนนลูกรังสีแดงฉาน เสียงจิ้งหรีดเรไรกรีดปีกร้องระงม จี๊ด จี๊ด แข่งกับเสียงเพลงหมอลำจังหวะโจ๊ะพรึม ๆ ที่ดังแว่วมาจากวัดท้ายหมู่บ้าน กลิ่นดินแห้ง ๆ ผสมกับกลิ่นควันไฟจากการเผาถ่านและกลิ่นหอมยั่วน้ำลายของไก่ย่างเขาสวนกวางลอยอบอวลไปทั่วอาณาบริเวณ
ท่ามกลางบรรยากาศบ้านทุ่งที่แสนสงบสุขปนร้อนตับแตก รถตู้หรู Alphard สีขาวมุกสองคันขับตามกันมาอย่างเชื่องช้า บดล้อลงบนพื้นดินแดงจนฝุ่นตลบฟุ้งกระจายเป็นสีส้มขุ่น ๆ ก่อนจะเลี้ยวเข้ามาจอดเทียบท่าที่ลานหน้าบ้านสองชั้นหลังใหญ่
ฟลอยด์ในชุดเสื้อลายดอกชบาสีแสด ที่เห็นแล้วก็ต้องออกปากว่าสดกว่าแดดก็เสื้อป๊านี่แหละ วิ่งถลารงมาจากแคร่ไม้ไผ่ใต้ถุนบ้าน ทิ้งครกส้มตำที่กำลังตำค้างไว้ทันที
“มากันแล้วเว้ย หลานต
