17.00 น.
ช่วงเวลาที่การจราจรติดขัดที่สุดในกรุงเทพ ตอนนี้รถที่เธอนั่งมาติดแหง็กอยู่บริเวณสี่แยกใจกลางกรุง
หลังจากออกจากร้านก๋วยเตี๋ยว พัตเตอร์ก็บอกกับเธอว่าขอแวะไปหาเพื่อนที่ทำงานอยู่โรงพยาบาลรัฐแถวนี้แป๊บเดียว
แป๊บของเราไม่เท่ากัน...
เพราะเมื่อเขาคุยกับคนแรกจบ คนที่สองก็เดินเข้ามาทัก สุดท้ายคุณหมอหนุ่มผู้มีเพื่อนเยอะก็นั่งลากยาวคุยกับเพื่อนกลุ่มใหญ่จนเวลาล่วงเลยไปเกือบสามชั่วโมง
"ง่วงหรือเปล่า ง่วงก็นอน ถึงคอนโดจะปลุก"
"พี่พัต...พี่พัตเตอร์เพื่อนเยอะกว่าที่แพงคิดอีกนะคะ" เลือกที่จะเมินเฉยกับคำถามของอีกฝ่าย และพูดเหน็บเขาพร้อมดวงตาที่เริ่มปรือปรอยง่วงนอน
บ่นจบก็ยกมือขึ้นปิดปากหาววอดๆ
ทีแรกจะเรียกเขาด้วยชื่อเล่นพยางค์เดียว แต่คิดอีกทีไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวเจ้าของชื่อจะหาว่าเธอปีนเกลียว
"เรียกอะไรก็เรียก" พูดลอยๆ ขึ้นบ้างอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นจึงเอี้ยวตัวไปหยิบแจ็คเก็ตด้านหลังเบาะคนขับมา
