เฌอลินไม่รู้เลยว่าตอนนี้เธอควรกลับห้องหรือต้องรอเขา หากถามความรู้สึก คงอยากรีบกลับไปห้องของตัวเองไม่อยากยืนอยู่ในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยความอึดอัดอย่างนี้
สุดท้ายเธอตัดสินใจหันหลังให้กับคนที่พ่นควันบุหรี่อยู่นอกระเบียง ขาเล็กก้าวตรงไปทางประตูแล้วเปิดมันออก ทุกการเคลื่อนไหวตกอยู่ในสายตาของซันเซบบ์ทั้งหมด เขาเอาแต่ขบกรามแน่นยังเดือดดาลกับสิ่งที่เธอคิดจะทำในวันนี้
มือใหญ่ล้วงเอาโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงก่อนจะแตะเข้าไปในแชตของลูกน้องที่พ่อฝากให้มาคอยดูแลหรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าจับตาดูพฤติกรรม
แชต: ปริณ
ซันเซบบ์: จับตาดูน้องชายกูเอาไว้
ปริณ: เอ่อ ทำไมล่ะครับ
ซันเซบบ์: มึงก็เหมือนกัน ถ้าคิดจะบอกพ่อเรื่องนี้เมื่อไร
ซันเซบบ์: รู้ใช่ไหมว่ากูเคยทำอะไรบ้าง
ปริณ: ครับ ผมจะไม่รายงานท่านเรื่องคุณเซบบ์กับน้องเฌอ และจะคอยดูคุณซานเอาไว้
ซันเซบบ์: ดี หัดรักชีวิตซะบ้าง
ใบหน้าหล่อละขึ้นจากจอมือ
